DIELLZA GJATË DO TË NA MUNGOJË

Naki shkruajti:

Oh Naki Naki zoti te shperbleft nuk ke lind kot ti ne diten e femijve je nje engjull i vertet. Kjo eshte foto me e bukur qe syte e mi ndonjehre kane pare sa bukur e paske qendisur po sa bukur dhe Diellza e paska derguar porosin.....   jane keta lote qe nuk munda ti ndale

Oh vëllau im i dashur NAKI nuk mund të gjejë fjalë për të falënderuar për kujdesin tuaj dhe gjithë ate që ti bën për DIELLZEN dhe DIELLZAT tjera të dashura.
NAKI, nuk kam në doren time gjithë ate me të cilën do të dëshiroja qe të shpërblej por këtë ia lë të Madhit Zot ndaj Zoti të shpërbleftë dhe bekoftë e këto të mira Zoti ti këtheftë në fëmijët - engjujt tuaj të dashur.
Rezon@ dhe kal_trina_2008 shpirtërisht e nga zemra ju falenderoj për këto paraqitje shumë të dashura e vëllazërore. Uroj që Zoti i Madh të më mundësojë të iu këthej gjithë këto të mira me të mirë e në gëzime.

Diellza nuk po na mungon asnjë çast,përherë është në mendjet dhe zemrat tona,ajo është bërë heroinë në faqet e librave tona,të forumeve tona,ajo do të hyjë edhe në folklorin tonë.Ajo është e pavdekshme,vetëm ne duhet të dijmë këtë dhe të mbahemi më të fortë.I madhi Azem Shkreli thoshte:Njerëzit që mbesin në kujtesën e popullit nuk vdesin kurrë.Vdesin ata që me frymën e fundit ju vdes edhe vepra.Andaj Diellza jeton,jeton,jeton.........

I dashuri miku i im i madh dhe shumë lartë i vlerësuari Shaban Cakolli,

shuuuumë, shuuuuumë falemnderit për komentin tuaj në këtë temë mjaftë të ndjeshme për gjithë vëllezërit e motrat me zemër të bardhë e të madhe çfare është edhe zemra jote mik i im i dashur.
Fjalët tuaja që më drejton, gjithënjë kanë qenë dhe janë një inxheksion që më shton forcen të mbahem i fortë dhe të bashkëjetoj e bashkëveproj me më të dashurit e mi.
Po Shaban edhe unë dua të besoj se engjellusha e jonë Diellza tashmë është bërë e pavdekshme por gjithësesi duke ju falënderuar juve vëllezërve e motrave të dashura që jeni të stolisur me, siç unë e quaj, të bekuaren e perëndisë - dashurinë e që për asnjë çast nuk keni pushuar së shkruari për kudo që iu është dhënë rasti dhe mundësia.

Bëhet i pakontestueshëm konstatimi i mikut tim të nderuar Shaban Cakolli i cili më 28 Nëntor, në Diten e Flamurit kombëtar kishte shkruar si vijon :

"shaban cakolli" : Diellza nuk po na mungon asnjë çast,përherë është në mendjet dhe zemrat tona, ajo është bërë heroinë në faqet e librave tona,të forumeve tona,ajo do të hyjë edhe në folklorin tonë. Ajo është e pavdekshme,vetëm ne duhet të dijmë këtë dhe të mbahemi më të fortë.I madhi Azem Shkreli thoshte: Njerëzit që mbesin në kujtesën e popullit nuk vdesin kurrë.Vdesin ata që me frymën e fundit ju vdes edhe vepra.Andaj Diellza jeton,jeton,jeton.........

Mirëpo, për mua dhe familjen time është diçka tejet e veçantë kur sot nga nënë Drita lexoj poezi kushtuar Diellzës në diten e tridhjetëmujorit të ditës tragjike, 4 qërshorirt të 2006-ës, kur e bekuara e pësoi, po, po, siç thot edhe nënë Drita se unë numroj edhe minutat e sekondat, dhe për 25 ditë bëri qëndresë titanike për të mposhtur vdekjen e cila doli më e fortë dhe më e pamëshirshme kështuqë më 28 qërshor 2006 në ora 18,52 min e rrembeu, mbase për ta dërguar atje tek rrijnë engjujt e përëndisë.
Më bën përshtypje të veçantë kur nënë Drita përkundër dhimbjës së saj poashtu për ndarje nga jeta të engjëllushës së vet Rrezartës së artë gjenë forcë për të shkruar edhe për Diellzen derisa ajo pas tri ditësh, përkatësisht Naten e Bajramit më daten 07 të këtij muaji përkujton, shënon përvjetorin e saj.
Unë si gjysh që jam e kam tejet të rëndë humbjen e Diellzës dhe shumë diellzave tjera por me ndihmën e vëllezërve dhe motrave të cilët në vazhdimësi më ngushllojnë, nuk ndjehem i vetmuar dhe bëhem më i fortë.
Duke falënderuar nga zemra nënë Driten për poezinë kushtuar Diellzës, do të lusja ate që edhe ajo të bëhet e fortë si babushi, siç ajo vazhdimisht më quan, i vet sepse as ajo nuk është vetëm dhe se duhet të kenë parasysh që edhe Loni, Rroni e Joni janë poashtu fëmijë të saj të cilët si engjuj që janë, nuk duan lotë në fytyren e nënës së tyre.
Misioni i engjujve të përëndisë është dashuria dhe lidhja e miqësive të reja midis vëllezërve dhe motrave prej një gjaku të cilkët përherë do i gjinden pranë njëri tjetrit atëherë kur më së shumti ndihet nevoja ndaj këta engjuj tamam janë ura lidhëse të këtyre miqësive.
I përmotshëm qoftë kujtimi për DIELLZEN dhe RREZARTEN e bekuar si dhe për gjithë diellzat e rrezartat tjera shqiptare.
Gjithë të dashurit e tyre, përherë e më të lehtë e paqin dhimbjen duke jetuar me kujtimet e ëmbla të këtyre engjujve të përëndisë.

Me rrespekt nga babagjyshi Adem Berisha, Rahovec.

ENGJELLORET


Te bukura engjellore,
per mua do jeni prore,
gjithmone du ju kujtoi
deri sa une te ekzistoi.

Erdhet ne ket bot
me plot mrekulli,
Tani u shenderruat
ne dhimbje pa kufi.

Lukja dhe Rrezon@ ,
as unë nuk dij çfarë të iu shtoj shkrimeve tuaja dhe bukuroshit të babushit Arlind Gashi.
Unë vetëm do të uroj : Zoti JU bekoftë.

Dita per se mbari fillonte
Ishte plot ngrohtesi
E embel jeta kalonte
Llokum te kishim ty
Zemrat i kishim te gezuara
Ateher kur te kishim edhe ty

Bota ishte e mbare
E embel jeta na vinte
Rronim te gezuar
Iku ajo kohe, nuk kthehet me
Shkove ne perjetesi
Adem Berisha mbeti pa nje ngrohetesi

E mrekullueshme znj Lukja kjo poezi. Të falenderoj nga zemra për këtë por unë do thoja edhe diçka tjetër :
Adem Berisha mbeti pa nje ngrohetesi
por unë prapë do të ngrohem me ju oj motrat e vëllezërit e mi

Engjullit tim

Horizont i ngushtuar
Fryma me zihet
Shi i rrembyeshem troket ne xham

Erresira ka mbeshtjellur cdo gje
Me velin e saj te zi
Une ne skaj te botes strukur
Diellezen time mendoj...

Diten qe ike
Tokes nje plage iu shtua
Qiellit nje feste
Qe engjullin ne krahet e tij shterngoj

Vetmia mori fjalen
Shpirti puthi trishtimin
Vdekja te thirri
Ne shtratin e saj te akullt te pushosh
Larg nga turma e te pervuajturve.

Si nje anije ne stuhi
Orvatem shtigjeve te jetes
Lutjet e mija trazojne zemren e
Detit
Britmat e mia tundin
Token
Zerin tim e njeh
Heshtja

Heshtja e kupton dhimbjen time
Asaj i flas edhe kur bota fle

Nje cast...
Nje cast te vetem
Dua ti mbyll syte dhe une
Asgje te mos ndjej

Vdekja nuk eshte humbja me e madhe
Ne jete
Te vdesim perbrenda derisa jetojme
Eshte vdekje e dyfishte

Nuk dua te ndjehem keshtu, jo, jo
Krenaria ime eshte me e madhe se pikellimi
Dashuria ime eshte forca ime

Sdo lejoj jeten te me mposhte
Te me hedh pameshirshem
Shkembinjeve te thepisur
Te vuajtjes
Jo
Jam asht i forte une
Jeta ime eshte lufte


Lufta ime eshte jeta

Une, ushtar i kohes se pakohe
Do ngre lapidar dashurie ne emer te dashurise
Se une e desha pertej Vdekjes engjullin tim
Do ngre lapidar lotesh te kristalte
Se une qava me shpirt per engjullin tim

Dielleza ime, fryme e shpirtit tim
Nje dite,
Nje dite
Rruget e mia do me qojne tek ti
Do te shterngoje fort
Perqafimi jone do te jete
Figure e ngrire ne kohe,

Ne perjetesi !

perse u desht te ikie nga kjo bote ti o engjell
perse u deshte te vdisie ti o lule
perse u deshte te braktisje gjyshin tend ti e diell
perse u desht qe gjyshi yt te mos gezohej me ty...?
perse..?