Përsosmëria e njeriut

nga **Princesha** prej Thu 29 Apr 2010, 3:33 pm

A jemi diçka më shumë se “kafshë” inteligjente?

Në lidhje me veprimet dhe përpjekjet trupore, nuk jemi më shumë se “kafshë” të dobëta
dhe krijesa të pambrojtura. Mbretëria në dispozicionin tonë është kaq e
kufizuar, saqë gishtat tanë mund të prekin perimetrin e saj. Dobësia,
pafuqia dhe mefshtësia jonë janë kaq të mëdha, saqë edhe kafshët e
zbutura ndikohen nga to. Nëse ndonjë kafshë e zbutur krahasohet me
homologen e saj të pazbutur, do të vihen re ndryshime të mëdha.

Por,si qenie të nënshtruara kemi nevojë të lutemi dhe të kërkojnë. Jemi
udhëtarë të nderuar, që na kanë lejuar të qëndrojmë për pak kohë në
shtëpinë e mysafirëve të kësaj bote. Ne jemi mysafirë të Bujarit, i Cili
i ka vënë thesaret e mëshirës së Tij të pafundme në dispozicionin tonë,
na i ka nënshtruar veprat e pashoqe të fuqisë së Tij krijuese dhe
shërbyesit e Tij specialë. Gjithashtu, Ai ka përgatitur për nevojat dhe
kënaqësitë tona një hapësirë kaq të gjerë, saqë rrezja e saj e madhe zor
se mund të përfshihet nga syri apo imagjinata.

Nëse mbështetemi në aftësitë tona fizike dhe të lindura, duke e konsideruar jetën e kësaj
bote si qëllimin tonë kryesor dhe duke u përqendruar në kënaqësitë e
saj, do të mbytemi brenda një rrethi shumë të ngushtë. Përveç kësaj,
pjesët e trupit tonë, ndjesitë dhe zotësitë do të jenë paditësit dhe
kundërshtarët tanë në jetën e përtejme. Por, nëse e dimë se jemi
mysafirë dhe si rrjedhojë, e kalojmë jetën brenda kufijve të miratuar
nga Mikpritësi Bujar, do të çojmë një jetë të lumtur e paqësore dhe do
të arrijmë nivelet më të larta. Do të shpërblehemi me një jetë të
përhershme e të hareshme në botën e përtejme. Të gjitha pjesët e trupit
tonë dhe zotësitë do të dëshmojnë në favorin tonë.

Aftësitë tona të mrekullueshme nuk na janë dhënë vetëm për t’i përdorur në jetën e
parëndësishme të kësaj bote, por na janë dhënë për jetën tonë të
përhershme. Ne kemi më shumë aftësi dhe ndjenja sesa kafshët, por
kënaqësia që na buron nga jeta jonë fizike është më e vogël nga ajo çka
përfton një kafshë. Çdo kënaqësi në këtë botë mbart gjurmë dhembjeje,
prishet nga brengat e së shkuarës, frika e së ardhmes dhe zhdukja e
kënaqësisë së përfunduar. Nga ana tjetër, kafshët ndiejnë kënaqësi pa
dhembje, gëzim pa ankth dhe nuk kanë asnjë brengë të së shkuarës apo
ankth për të ardhmen.

A jemi te persosur??

Mon	Tue	Wed	Thu	Fri	Sat	Sun
						1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31