Krenaria e mund gjithmone dhimbjen dhe pikellimin, andaj qendroni krenarë te gjithe ju sepse Diellza eshte engjellushe dhe mbreteron ne parajse. Diellza eshte gjithmone me ju por edhe me ne qe nuk e njofem dhe koken larte babush sic thote edhe Arlindi sepse Diellza ju shikon nga larte, andaj mbaje krenarine per te dhe vazhdo inspirimin per jeten.
Ngushellimet me te sinqerta ne kete pervjetor nga miku i juaj
Deti

Nuk gjej fjale te shpreh ate qe ndjej per Diellezen dhe Ty, gjyshi im i dashur! Po te mundja do te falja nje cope qielli, bashke me te edhe buzeqeshjen e mbeses tende! Lexova fjalet e tua ne gazete dhe iu bashkova pikellimit dhe krenarise TUAJ! Jam me ty gjysh! Te perqafoj fort!

Pershendetje.
Xhaxhi Adem e di qe jam pak me vonese por per arsye shendetesore keto dite nuk kam qene aktive ne forum dhe nuk e kam lexuar me pare kete mesazh te cilin dua te falenderoj nakin qe na ve ne dijeni per kete dite te shenuar edhe pse dhimbjeje per ty dhe per familjen tuaj.
Dua me zemer te ngushelloj ty xhaxhi Adem dhe familjen tuaj,e njoh shum mir kete dhimbjen qe nuk ka ilac ne bote qe te sheroj plagen e hapur ne zemer prandaj nuk kishte si mos ti shkruaja keto dy fjale.Te pershendes dhe te uroj te behesh i fort.Te perqafoj nga larg me respekt SIHANA

I qoftë i lehtë dheu i Kosovës kësaj bukuroshe e juve familjar Zoti ju shpërbleftë në takim ne parajsë me të dashuren tuaj.

ketyre fjaleve u bashkohem dhe une .me falni e kam te veshtire te gjej fjale ne kete moment
Baca Adem dhe pse larg jam prane teje ne kete perkujtim.

Jo, jo, asnjëri nuk jeni të vonuar. Përkundrazi, jeni dhe do të jeni gjithëherë në kohë sa herë që deshmoni shpirtmadhësinë tuaj duke bashkëndie me mua dhe familjen time për ndarjen e engjullit tim dhe të juajit nga jeta në këtë botë. Kur njeriu bënë vepra humane si ju në këtë rast, kurr nuk është i vonuar.
E dashura Annika, Naki, Salih, deti, shota, kotelja, sihana, gishtëza . . . . , nga zemra JU falenderoj për ngushllimet që më drejtoni, për pjesëmarrjen në dhëmbjen tonë dhe njëkohësisht JU pergëzoj për mirësinë qe stolisë qeniet tuaja.
Unë me këtë rast dua të lutem dhe uroj qe sa më shpejtë të kem rastin për të ju këthye me të mirë këto të mira që bëni për mua dhe familjen time duke ju përgëzuar për sukseset, gëzimet dhe të arriturat tuaja.
Sidoqoftë. edhe nëse unë nuk do të kem atë mundësi, uroj që Zoti i Madh të JU shpërblejë për mirësinë që keni.
Me JU dhëmbjen e shëndrroj në krenari.
JU do i juaji xhaxhi Adem.

Shumë e dashura dhe e rrespektuara si bija ime arbesa,
edhe ty si edhe disa të tjerëve më parë, shumë sinçerisht të them se aspak nuk je e vonuar, përkundrazi.
Kur fillon të bie intenziteti i shprehjës së ngushllimeve nga zemerbardhët siç je edhe ti, atëherë dhëmbja dhe pikëllimi më tepër reflektohen, prandaj mirësia që tregove në këtë rast është gjithësesi e mirëseardhur dhe një ndihmesë e pakompenzueshme.
Më lejo të lutem që edhe unë ty me tërë trupin e rrënqethur dhe lot në sy të shpreh ngushllimet e mia më të sinçerta për vëllain tuaj të ndarë nga jeta kohë më parë.
Por njëkohësisht, prap më lejo të lutem, që vëllait të cilin tani Zoti ua ka falur, t'i uroj shëndet të mirë, jetë të gjatë e të lumtur dhe gjithë të mirat tjera të mundëshme në jeten e tij engjellore.
Më vie mirë qe këtu në këtë forum gjeta edhe një bashkëvendase timen prandaj të uroj mirëseardhje, sukes, bashkëpunim të ndërsjellë dhe kënaqësi të tjera.
Me rrespekt nga gjyshi Adem.

Unë nuk kam se çka të them Adem Berisha
se qershori qyshkur më ka vrarë e shikoj zi,
se njerëzit janë më të shtirë se sa bisha
dhe s'mendojnë se si krijojnë gjamë e hi !

Unë nuk kam se çka të them Adem Berisha
por Pirgut të dhembjes iu shtua një kaptinë
aty nis e gulon dhembja dhe malli për Diellzën
këtu ku unë e ti nga malli netët i gjdhijmë !

Unë nuk kam se çka them Adem Berisha
trembëdhjet vite nuk dola dot nga lëkura
edhe jetima rrita në sofrën e zbrazët të agimeve
por mbijetova kur flisja me burra !

Unë nuk kam çka them Adem Berisha
se syri m'u përlot, e fjalët malli i ndali !
E di sa të dhemb Diellëza - ylli i agmit !
Unë dëgjoj pa ndalur zërin që më vjen nga djali ...!
Ferit Ramadani

DIELLZA - MBIYLLI I GJITHËSISË

SHUMË VAJË, SHUMË LOTË

Shumë zemra flakë po ndizen,
shumë sy pa pushuar lotojnë,
shumë yje kanë humbur shkëlqimin,
shumë lule më nuk lulëzojnë.

Shumë lule i ka tharë lufta
me mizoritë çnjerëzore,
e shkretë duket edhe fusha
pa bukuritë e saja hyjnore.

Këngët më nuk dëgjohen si këngë
as yjet kur këto interpretojnë,
ahengjet më ahengje nuk janë
pa më të dashurit që sot na mungojnë.

Ndonse lufta është si lufta
me gjithë mizoritë e veta,
po pse edhe në kohë paqeje
kaq çmim apsurd ka jeta?!

Mbytet Diellza e vogël
pa mbushur njëmbëdhjetë vjetë
për t’ua helmuar zemrat
gjithë të dashurëve të vetë.

Për ti bërë ata të mjerë
e me shpirtë të përvëluar,
kurr të mos kenë shend e verë
kurr festat për të mos festuar.

Në çdo njëzetetetë qërshor
tërë dhëmbjen të grumbullojnë,
me një det lotësh pikëllimi
gjithë token të vërshojnë.

Nga babagjyshi Adem Berisha

Shumë të dashurit e zemrës sime fv (Ferit Ramadani) dhe bija, mbase mbesa ime Prima_dona
Në vapen e sotme përcëllues si fllad pranvere më erdhen fjalët tuaja dhe shpirtëmadhësia e juaj të cilen e bëtë publike duke bashkëndie me mua dhe familjen time për ndarjen tragjike nga jeta të Diellzës, këtij engjulli te të dy botërave e tash lulës më të bukur të përjetësisë.
Diellza ishte një engjëll tejet i veçantë prandaj shpirti i saj edhe nga përjetësia, jeta në amshim, vazhdon të jetë urë magjike e krijimit dhe lidhjës së miqësive të reja midis zemërbardhëve e që lirisht mund të them, të një gjeografie të gjërë, - gjithë trojeve shqiptare, Evropës dhe Amerikës.
Ajo tash nuk është vetëm e imja, është e jona, është e juaja, është e gjithë neve të cilët përjetësisht e mbajmë në shpirtë, zemër dhe kujtesen tonë prandaj me të drejtë pranë çdo falenderimi drejtuar shkruasëve për Diellzen unë them : Diellzës tonë tashmë të përbashkët
Fjalët nuk mjaftojnë dhe nuk gjënden dot për të shprehur gjithë falenderimin që JU meritoni prandaj vetëm dua të them dhe lutem :
Zoti JU bekoftë.
Le të iu bashkangjes këtyre fjalëve edhe disa vargje tjera që kohë më parë i kisha kushtuar Diellzës, këtij engjulli tashmë të përbashkët.

URA MAGJIKE

Ndonse fati kështu e deshti
të ikësh atje në përjetësi,
unë nuk kam si të heshti
por prap do të shkruaj për ty.

Tash që je një serafinë
në fronin e perendisë,
të gjithë për hyjneshë të dijnë
dhe lulen më të bukur të përjetësisë.

Ti je pjesë e mirësisë
së gjithë rinisë shqiptare,
që është më briljantja
dhe ka zemer të madhe.

Ti u bëre edhe urë magjike
e miqësive të reja,
fenomen i kësaj mirësie
nga të lindi ideja?!

Ti bashkove shpirtërat
që kanë zemra të mëdha,
ti ndriqove gjithë hapsirat
gjithandej, ku drita s’kishte ra.

Për shumë vëllezër e motra
nga mbarë kjo shqiptari,
ti u bëre simbol dashurie,
të gjithë i bashkove, si të ishin një.

Diellzë, tash je e gjithë shqiptarëve
që shkruajnë, por edhe qajnë për ty,
ti u bëre e para e të parëve
nga të erdhi gjithë kjo madhështi ?!

Shpirtërat zemerbardhë
përherë qe të mbajnë në kujtesë,
jeten e paqin të lumtur e të mbarë
e fati përherë le të iu buzëqeshë.

Ti Diellzushë e dashur sot
që gjallon në përjetësi,
lutu tek i Madhi Zot
për gjithë vajzat e gjithë djemtë e ri.