Re: Ferit RAMADANI - PAFUNDËSI

nga LumLumi prej Tue 05 May 2009, 6:53 pm

MESNATË

Mesnatë. Nje enxhull vjen e me peshperit
Vë veshin ia degjoj fjalet, mirësinë:
Patjetër do të vijë një çast, nje ditë
Të te bej nje log me befasinë !

Jam ne vete apo në arrati
Me thuaj o enxhull si ta mas atë gëzim?
Unë ditët dhe netët i mbuloj me vetmi
Se s'dua të ndesh tjetër ne ketë udhetim!

Kush me kupton mua çka dua të them .
Në jete gjithmon mbeta i pakuptuar .
Me shtriga e demonë denbabaden
Ne luftëra - me nderë, i kam fituar!

Ua le fitoren atyre , le të krenohen !
Ne ketë lufte patjeter kerkoj mirësi!
Sizif i denuar jam por nuk dorëzohem
Se me flet meditimi te te dua Ty.

nga LumLumi prej Mon 11 May 2009, 11:32 pm

JE BËRE SI LEGJENDA

Padyshim arrite në jete të më japish shpresa
me vargje qe burojnë si sylynjar njomësie

Buzëqeshja dhe zëri si lule e larë nga vesa
Janë shtigje qe hapen si rreze ngrohtesie!

Të shikoj çerpikët si shigjeta harku
me goditen zemrën ndaj tash kam poterë !

Tek trokëllin aorta ne damar rrjedh si gjaku
T'më mbjellish gjithe shpirtin me gezim - pranvere!

Je bere si legjenda, qe shekujve ringritet
Lahuri - qe shperndan dashuri pa masë !

Ne vargjet e mia perditë nje hije ndritet
Permedore rrjedhe qe blerte di te flasë !

nga LumLumi prej Mon 11 May 2009, 11:32 pm

HARROVA TE TE THEM!

Harrova te te them : E dashur! Ose, si te te them ?
Nuk e di perse te lexohen keto vargje keshtu !
Ke mbetur nje plage qe rrjedh e gjithmon dhemb
jetoj me te , ashtu kot i mbetur - hu!

Vetem ne zemren time dicka vlon! Vlon thellesia !
Ke hyre e banon me rrapëllime ti, e me mall !
Une them jam vetem por kam shume vringellima
perpiqem te krijoj heshtjen, por, si ta ndal ?

Nese ne kete gjendje del Ti e te shikoj pamjen
Nuk do te kem sy te te dalloj ate te pare !
Perse jam i vetmuar as une se diktoj ramjen
qe me shkurton shpresat e, me vjen per te qare !

Te lutem per gjithe kete mister qe me mbulon mua
Te lutem se ti je shpetimi ! Je ajo perendi !
Mos me fal mëshirën , perse te them se :Te Dua !
- Eja me ato vrulle! Me dallge e stuhi !

Eja me ndryshime , si vjen nga njeherë rrenimi,
te dridhem i teri, te shperthej si llava nga brendia!
Te ndjej gjithe atë forcë qe krijon largimi !
Dhe zjarrin ! Dhe hirin qe lë dashuria!

nga LumLumi prej Mon 11 May 2009, 11:33 pm

VARGJE ME DOZE MALLI PAKUPTIM!

I trazuar jam se malli me ndez çdo çast,
të ndjej si hapëron çdo ditë ne shtigje e gezuar !
Te isha pjese e atij gezimi as qe pata rast,
edhe pse marrëzisht në ty jam dashuruar.

Sa domethenese , dhe e shtrenjte eshte jeta !
Keto çaste kushedi a i pati lashtesia !
Se jetonin njerëzit ne vendet e veta,
ashtu si ishte rasti , ishte pavaresia!

Çka rrezaton sot ne hije të kesaj kohe ?
Sa here flamuri ngritet per linjen dashuri ?
Dikush se di ende se ben acar e llohë,
Nga rimat ndizet zjarr , ne vargje poezi!

Kush thotë se kjo jetë ua ka shuar mallin
u ka dhene liri njerzve - pavarësi ne rrjedha!
Ndoshta as krijuesi nuk ua mendoj hallin,
se do te bejne lufte te keqe, pa plumba e predha!

Me kupto Perendi qe del ne linjë e krijon !
- Janë vargje me nje dozë malli, pakuptim !
Me hapin shtegëtimin te te kerkoj gjithmon
Se je me e shtrenjta qe me sjell agim!

nga LumLumi prej Thu 14 May 2009, 5:44 pm

KUR TI NGA LARGESIA...

Nëper meditime shpesh i katandisur
kur ti nga largesia , eh si s'bere zë ?
Por, gjithmon me shprese dhe kurrë i ngrysur
Perendia ime e di , vendos per cdo gje!

Ajo krijoj rrjedhat, krijoj kete nivel
te perjetohet blerimi edhe ne kohe acari !
Ndaj nuk jam çifteli e mbetur pa tel
ku kenges i bie bryma te digjet behari!

Edhe njeper net, nese lajthis me ide
Ajo me rikujton, ky varg me pelqen !
Ashtu siç del rrezja e agimit mbi dhe
Me thotë kerko shtegun se je Diogjen!

E imja Perendi qe me hap gjithe shtigjet
Me mundeson te ndjehem i lumtur, dhe mirë,
Per ty kerkoj vargjet qe te lidh dhe brigjet
qe me japin shekujt qe i ndejej te ngrirë !

Të them se kam mall jo per dite e net
edhe shekulli eshte pak , sa shume me mungon
ndaj endem vetmisë qe me mbyt si det
Se malli per ty - per Ty me pushton!

nga LumLumi prej Sun 17 May 2009, 3:26 pm

PERSE NDJEJË ZBRAZETIRË

Nuk e di perse të kerkoj, perse ndjej zbrazëtirë
ç'ështe ajo force rrembimi, ato fjalë mbarësie ?

I rikujtoj theniet të flak atë errësirë
mos me djeg malli me flake dashurie!

Nuk jam prej atyre qe harrojnë çka flasin
nuk jam somnabull qe netëve derdh lot !

Une e kam ndjesinë si yjet kur plasin
por ndriçojne ne shekuj e nuk shuhen dot!

Gjithcka eshte e tepërt, asgje s'me bind mua
Perendia ime mbetesh ! Te meditoj gjithësi !

Mjafton qe ne vargje behesh si rrjedha ne krua,
- acarit tim te shpirtit i mbjell blerim , ngrohtesi...!

nga LumLumi prej Sun 17 May 2009, 3:27 pm

NE PRITJE

Me duket se do te vdes pa ty
me vrau mungesa qe nuk je ketë cast!
Sa here me lot lahem nuk e di ,
- me vdiq largesia qe s'te kam per rast!

I lexoj shkrimet qe behen me firmen tende
si lule cdo shkronje me lot e ujis !
Ku shkoj gezimi i shpirtit nga kjo mendje
sikur rrufeja i ra mbi plis !

Edhe lisit kur i bie , e shiton !
Ashtu jam une pse me mungon Ti !
Do te isha me ty i lumtur gjithmon
Kjo pritje me vret per ty !

nga LumLumi prej Sun 17 May 2009, 3:27 pm

NDJEVA MERZI !!!

Mungove ti !
Une ndjeva merzi !
Me cilin nje fjale te shkembeja ?
Të flisja ?!
Sa here hyredalje te kota si në herezi,
i beja -
por, asgje nuk nisja.

Ku me shkoj gjithë forca qe kam -
kur je ?
dhe flet -
ne tribunen e nje permase !
Nuk e di ?
Perse me vjen te hyje ne dhe ?
- Per ato caste qe s'fola - me plase!

nga LumLumi prej Sun 17 May 2009, 3:27 pm

UNË CA HERE LOTOJ...!

(Me rastin e ditelindjes se bijes sime Besiana
ne mungese te nenes se saj, me arriti enxhulli pasi
kishte ndjesine se jam i brengosur ! )

Ajo nuk arriti prej atje! Po ti si shenjti po!
Kisha nevoje te shpaloj ketë date si histori !
se jeta eshte si shpirti qe nganjehere do
te flase edhe per luftëra dhe per tirani!

Nuk flas per arenën e dyluftimit me armikun
Nuk shpaloj kushtrimin, jehonen e hatasë !
Kam deshirë te degjoj fjalet qe zgjidhen per mikun
qe i shton dhe shije ne jeten e sevdasë !

Ne linjen befasi - ti del per uratën,
Te kuptoj se behesh Gjithesi - keshtu si je !
- Te te marr nga dhimbja qe te mundon natën:
- Nimfa e qendresës - shumë force me le!

Me trokëllijne damarët, m'u shtua dhe nuri.
Tani jam i qetë , me ty shkembeva fjale !
Une ca here lotoj - por jam dhe si guri !
- Se ti behesh shenjt - kur me vjen si njalë !

nga LumLumi prej Sun 17 May 2009, 3:28 pm

NDOSHTA...

Në mendime , sonte, nuk kalova keq
nje nate e blerte u shtri mbi sy !
Kalonin gjithcka - te benin skeq,
po une kerkoja te te shikoj ty!

Ishte sfilate e gjate ajo ato caste
gjithe jeten e lidhete , i jepte kuptim !
Perse me dilje ti nëper ato raste
t'u fusish dhe vargjeve pak ledhatim ?!

Sa here me note trishtimi i ngjyrosa rimat
ti me buzeqeshje i flake : Jo s'ben ashtu !
I fshija - siç derdhet uji nga vrimat
dhe nisa te sjell vargjet ketu!

Nuk jam une gjithmon qe bej gabime
Edhe Ti e dashur, je ! Te them me fal!
Ne do e ndal per jete kete zemren time !
Por mua mos me thuaj ta ndal!

Ka dalë nga brendia dhe mergon cdo cast
I ka dhane mundësi dhe shpirtit te vuaj!
Neper rima qe dalin me kast
ka vene spiranca t'i ruaj!

Nuk e di! Perse keshtu te rri ne mendime ?
Perse me mungon e dua te te them shume fjale ?
Ndoshta qenka shkruar kjo jetë me tundime
te lidh shumë kuptime - dashuri te shpallë !

nga Voglushja prej Tue 19 May 2009, 7:04 pm

LumLumi shkruajti:JAM UNIKAT!

Kujton se sa yje ka qielli unë i dua
kujton se i numroj ti bej kurorë ne jetë ?
Unë nje dritë në lartësi e pashë i thash: Je per mua!
- Me ndriço ne shtigje se nuk ec dot vetë !

Ata qe do te vijnë te lexojnë vargjet
po te duan dhe nje shpjegim ua jap!
Nje Tabu qe do te mbesë në brendine e shpirtit
Jo! Dhe varrin kur ta mbush - kurrë s'ia hap!

Kam ndjesi se te sjell shqetësime te kota
por, si mundem vargje mos shkruaj ne vetëmi ?
Jam unikat qe mund te mendohet bota
perse per ty digjem dhe, serish mbes njeri...!

LumLumi pergezime per poezit jan te mrekullushme,ju uroj shume suksese!

nga LumLumi prej Sun 24 May 2009, 5:29 pm

MANDATË ...!

Më ka mberthyer malli, dhe syte me lotojne
përse jeta ime e ketillë mbetet ne udhekryq ?
Sa here thashethenat mua më dëshprojnë,
sa herë vetvetes ashper i bej gjyq !

Dua te mbes i vetmuar, por nuk e bej dot
Me ka rrëmbyer një dallge me vrull e stuhi !
Jo! Nuk mundem kurrë - po perpiqem kot ,
Pa ia shkruar te gjitha - se : Per Te behem hi!

Prandaj, ku te kthehem ne kete vetëmi
ate e kam si engjell qe vejen ne mesnatë !
Kush mundet te me thotë se nuk ndjej dashuri
Pa Të ! Çdo çast ndjej mandatë !

nga LumLumi prej Sun 24 May 2009, 5:29 pm

SËRISH MEDITIMET !

Rinis sërish meditimet , per te hap nje shteg
më lidhet nyje fjala qe dua ta shpreh e shkruaj!
Perse pikëpyetjet me endin nga bregu ne breg
Si mbeta në furtunë gjithmon te vuaj!

Ditarit te jetës ia grisa fletët
si ujin nga shtamba kur e derdh ne rërë!
Me kanoseshin rimat se i prisha rrjetat
nga buzeqeshjet qe lexoj me permbyt të terë !

Eshtë prolog i udhekryqit, do te hap siparin
Le te mbetem Hamlet i cmendur ne kete rrugë !
Ne permbajtje te shtoj temën per ditarin
Per ty gjithmon ne stuhi ne acar e jugë...

nga LumLumi prej Sun 24 May 2009, 5:30 pm

VARGJE NGA NDJESIA

Ajo eshte pjesëjeta e mbetur aty , dhe eshte berë gurrë
unë shikoj rrjedhen qe panderprerë me sjell blerim!
Ajo eshte krizantema qe del ne acar e me kall si furrë
Unë e ndjej vullkanin qe shkon si bullar per shfrim!

Po mos ishte Ajo qe rri larg e heshtur , dhe behet jehonë
Kush do të niste horizontin e nje ugari me rima ?
Unë e di përse dhe prej kur mbeta netëve vonë - vonë
agimit ia prita rrezet ashtu si del vetëtima !

Ajo është bërë Perëndi, dhe tani me ka fal takat
Unë jam berë aktor i një drame ku lind dashuria !
Meditoj cdo cast , me te jam cdo ditë e natë
të lumturoj te dashurit me vargje nga ndjesia!

nga LumLumi prej Sun 24 May 2009, 5:30 pm

TI DIELLI QE TE KERKON MOTI!

Sa here pa gjume, ne mendime per tY
deri në pafundesi udheve te shestimit mbes !
se ti ne cdo qelizë te jetës më ke hy,
si blerim pranvere gjithcka me ke ndez!

Nuk kam qene i tillë në ketë jetën time
po as kaq me lot e me vuajtje shumë !
Shpesh ndjej ca caste - dallgë, e shumë gëzime,
ndjej dhe oqeanin - me vuajtje unë !

Sërish nuk e di , kështu eshte dashuria ?
Sërish nuk kuptoj perse e tillë kjo jetë ?
Nuk mund ta kuptoj sa e rëndë vetmia
pa Ty cdo cast e ndjej një shigjetë !

Ne zemër me bie, në shpirt më shiton
syri me loton në cerpik varet loti !
Gjithcka pa vetedije mendja me kerkon
Po ! Ti - Dielli qe të kerkon moti!