Tajar Zavalani thotë në një debat të vitit 1933 për femrën se vetëm duke zgjeruar horizontin, dashuria e saj bëhet më e hollë e më e thellë.
Migjeni "të urdhëron" në vitin 1937 të jesh i gëzuar se kështu gëzimi yt i jep shpresë edhe të tjerëve.
Faik Konica alarmon të gjithë në vitin 1891 teksa lëshon kushtrimin se arabishtja dhe turqishtja u ka hyrë shqiptarëve në palcë e në gjak.
Sami Frashëri tregon në vitin 1899 me dhimbje se asnjë shqiptar nuk ka punuar për Shqipërinë e cila ka mbetur e varfër dhe e panjohur.
Branko Merxhani ideon në vitin 1930 se Shqipëria e re duhet të ndërtohet mbi gërmadhat e Shqipërisë së djeshme.
Eqrem Çabej ironizon në vitin 1929 shkrimtarët që mbushin shtyllat e fletoreve pa ditur se ç'është gjuha jonë.
Petro Marko të duket sikur të flet në vesh në vitin 1937 teksa të thotë se të njohësh Tiranën, atë të vërtetën duhet të rrish në kërthizë të saj dhe e gjitha është si një Stamboll.
Apo Mihal Grameno në vitin 1909 të qëllon si me pushkë kur përdhos tradhëtarët e atdheut. Por më mirë se ne, arsyet përse këta mendimtarë ishin të tillë, na e jep Mitrush Kuteli në vitin 1943. Gjeniu zbuloi se shumica e perlave të këtilla janë shkruar jashtë Shqipërisë. Këtu brenda mendimtari ynë sikur myket, sikur fishket, sikur mësohet me pisllëkun, zhurmën, zallamahinë.

duket se dhe ty te vjen keq per veten qe jeton ne kete kohe ... te kishe lindur me mire para 100 vitesh...