autori: Pushkin

Ne te sjellte ndonjëherë udha për tek unë
Dhe shtepiza ime vjetër duket për se largu
Nxitoje hapin mik dhe quaju fatlum
Nëse ne dere vdekja akoma nuk është shpallur

Dhe deres grindavece gerdalle e te plakur
Jepi një te shtyre ne dac shembe fare
Mos pyet as perqark, jetoj apo kam vdekur
Por frymën mbaj ne dhome tek qoshja ne dritare

Ne te sjellte ndonjëherë udha për tek unë
E vitet tradhetare terhiqen kembesh zvarre
Emrin mos ma thirr akoma do jem gjallë
Mos ki frikë për vdekjen qe dhembet keq m'i zbardh

Kur puthjet te leshohen me klithma e flakë malli
Me merr ne krahe mos prit dhe gjoksit me shtrengo
Mbeshtillu dhe cmallohu me flokun tim te arte
Mes turmes se habitur nën qiellin vjeshtezak

Kendoma dhe njëherë melodine e shpirtit Norah,vetëm sonte
Preki telat e kitares me gishtat e holle aq delikat
Nuk di se c'dallge me zuri kur kënga jote zemren po ma cembonte:
"My Lonestar…where are you tonight….!"

Dhe ja akordet e pianos perkedhelin trupin tim debul
Oh Norah!Kendo se me shkon ky moment,kjo e qare
Le të mbytem lotesh nder sytë le të bjere veç mjegull
Zeri yt me la peng ne telat e kitares ,si dashuri e pare

Mendon se sa yje te vetmuar ka ne qiell çdo nate
e verbohen nga drita e tyre e trishtimit ?
Refreni humbet ne Henen lajkatare,c'mëkat
Dhe kënga vazhdon…dhimbjet po i vras rrugës se kerkimit!

Norah,kendoma dhe njëherë melodine e shpirtit tim
Dy-tre akorde lehtazi,veç për t'ja vrarë mendimit qetesine