Portali
nga Vjen ashtu papritur e pakuptuar dhe troket nė zemrėn tėnde.
Ti pa dashur ja hap asaj deren e zemrės tėnde pėr tė hyrė aty dhe pėr tė mos dalė kurrė.
Jeton castet mė tė bukura tė jetės tėnde, jeton emocionet e saj tė para, ėmbėlsinė e saj, bukurinė e saj, dhe vjen njė cast kur kjo gjė merr fund.
Cdo gjė shuhet, dhe jeta bėhet njė skėterė e vėrtetė.
Ajo struket thellė aty nė zemrėn tėnde dhe qėndron e heshtur dhe pret vetėm pret qė dikush tjetėr tė vij ta zgjoj sėrisht.
Cfarė do qė tė ndodhė ajo qėndron gjithmonė aty, nė fundin e zemrės tėnde e strukur, duke pritur.
Pėrplasjet e jetės e bėjnė atė akoma mė tė fortė, i japin akoma mė shumė shpresė pėr tė luftuar armikun e saj tė vetėm, vetminė.
Dhe ja ku troket sėrisht pas shumė vitesh, dhe rizgjon tek ti atė emocion atė ėmbėlsi atė bukuri qė ti tashmė i kishe harruar.
Dashuria nuk vdes kurrė, ajo mbetet gjithmonė ndjenja mė e bukur qė cdo njeri e ka jetuar dhe e kujton me mall nė cdo cast tė jetės sė tij.
Ajo ėshtė njė ndjenjė e pavdekshme, ajo e bėn njeriun e fortė, tė pėrballojė cdo gjė qė ndodh nė jetė, ajo tė jep forcė pėr tu bėrė mė i ndėrgjegjshėm, mė kėmbėngulės pėr tė arrirė atė qė ti me tė vėrtet dashuron
Proza
Nje proze shume e mire,vetem ne vend te titullit*PROZA*
une do i kisha vene titullin*TROKITJET E ZEMRĖS*
Vazhdoni me proza te ketij lloji,shume terheqese per te i lexuar.
une do i kisha vene titullin*TROKITJET E ZEMRĖS*
Vazhdoni me proza te ketij lloji,shume terheqese per te i lexuar.
Dhe per ty me ka mare malli shume,
mbeshtesje gushen mes duarve dhe prisje
ne dritare momentin kur dilnin femijet.
Kur bejshe pyetje dhe arsyetime te pa kuptimta por qe kishin
si qellim vetem nje po per te vrapuar jasht te luaje.
Shume mendime feminore te mos i thuaje pa menduar,
sepse ishte turp..
Me ka marre malli per vrapin e pare qe bere kur pe
biēikleten..
Nje dite shiu kur terhiqje mamane per fundi duke bere
ate lutjen dhe inatin per te luajtur edhe pak ne park.
Kur shikoje nga dritarja rruget e lagura dhe zhyteshe
ne mendimet dhe hallet e tua feminore..
Desha te te shihja dhe nje here te ulur
ne hyrjen e pallatit ashtu te menduar,
pa folur .
me pantallonat e shkurtra ngjyre blu dhe bluzen e bardhe
me pak njolla e ate trupin e vogel sa nje kafshate
Te ulesha ne gjunje dhe te te perqafoja shume fort,
te ndjeja fymemarjen tende feminore
Te qaja dhe ti lija lotet e mia ne supet e tua te vogla,
te ti lija lotet qe te kuptoje se te dua shume ..
Te te mbeshtjellja me krahet e mi por pa te treguar kush jam..
Dhe pa kthyer koken,pa pare ata sy te vegjel e te sinqerte,
pa me pare ti qe qaja do te ikja ..
Do te ikja se treni i jetes me pret,por tani kam dhe nje shok,
qe ti e njeh,e njeh se je po ti ,po je ne nje trup te ritur,po kjo
nuk ndryshon se perseri ti je .
O engjell une takova udhetare qe shume para meje
kishin nisur udhetimin e jetes.
Me keshilluan shume dhe i degjova,
me thane te te mbroja nga koha,
te te ruaja nga fshirja,
ndonjehere te te lija te drejtoje kete trup.
Edhe pse tani mendimet e tua me ēojne
ne mendime dhe vende perallore,
me bejn te ndjej veten don kishot,
te jem shpetimtare e botes apo
nje personazh kryesor ne nje perralle.
Prandaj po iki nga ty
Po ti le dy pika lot ne supe si kujtim i te
ardhmes qe te jesh sa me e forte.
Ti vogelushe luaj me jeten,drejtoje,pushtoje
me boten tende dhe fuqine tende feminore,
se me vone jeta do te te pushtoje,
po te keshilloj une e ardhmja jote..
Pyetjet e pafundta qe te lodhin koken ty sot,
jane trasformuar,jane bere me te gjata
e shume me te veshtira
Prandaj po ti le dy pika lot,
per dashurine,mallin dhe nostalgjine
qe kam per ty vogelushe
Te te perqafoj pa te treguar kush jam,
te derdh lot pa me diktuar ti qe une qaj,
te te perqafoj me mall se shume ama shume
me ka marre malli per ty
Femijeria ime
mbeshtesje gushen mes duarve dhe prisje
ne dritare momentin kur dilnin femijet.
Kur bejshe pyetje dhe arsyetime te pa kuptimta por qe kishin
si qellim vetem nje po per te vrapuar jasht te luaje.
Shume mendime feminore te mos i thuaje pa menduar,
sepse ishte turp..
Me ka marre malli per vrapin e pare qe bere kur pe
biēikleten..
Nje dite shiu kur terhiqje mamane per fundi duke bere
ate lutjen dhe inatin per te luajtur edhe pak ne park.
Kur shikoje nga dritarja rruget e lagura dhe zhyteshe
ne mendimet dhe hallet e tua feminore..
Desha te te shihja dhe nje here te ulur
ne hyrjen e pallatit ashtu te menduar,
pa folur .
me pantallonat e shkurtra ngjyre blu dhe bluzen e bardhe
me pak njolla e ate trupin e vogel sa nje kafshate
Te ulesha ne gjunje dhe te te perqafoja shume fort,
te ndjeja fymemarjen tende feminore
Te qaja dhe ti lija lotet e mia ne supet e tua te vogla,
te ti lija lotet qe te kuptoje se te dua shume ..
Te te mbeshtjellja me krahet e mi por pa te treguar kush jam..
Dhe pa kthyer koken,pa pare ata sy te vegjel e te sinqerte,
pa me pare ti qe qaja do te ikja ..
Do te ikja se treni i jetes me pret,por tani kam dhe nje shok,
qe ti e njeh,e njeh se je po ti ,po je ne nje trup te ritur,po kjo
nuk ndryshon se perseri ti je .
O engjell une takova udhetare qe shume para meje
kishin nisur udhetimin e jetes.
Me keshilluan shume dhe i degjova,
me thane te te mbroja nga koha,
te te ruaja nga fshirja,
ndonjehere te te lija te drejtoje kete trup.
Edhe pse tani mendimet e tua me ēojne
ne mendime dhe vende perallore,
me bejn te ndjej veten don kishot,
te jem shpetimtare e botes apo
nje personazh kryesor ne nje perralle.
Prandaj po iki nga ty
Po ti le dy pika lot ne supe si kujtim i te
ardhmes qe te jesh sa me e forte.
Ti vogelushe luaj me jeten,drejtoje,pushtoje
me boten tende dhe fuqine tende feminore,
se me vone jeta do te te pushtoje,
po te keshilloj une e ardhmja jote..
Pyetjet e pafundta qe te lodhin koken ty sot,
jane trasformuar,jane bere me te gjata
e shume me te veshtira
Prandaj po ti le dy pika lot,
per dashurine,mallin dhe nostalgjine
qe kam per ty vogelushe
Te te perqafoj pa te treguar kush jam,
te derdh lot pa me diktuar ti qe une qaj,
te te perqafoj me mall se shume ama shume
me ka marre malli per ty
Femijeria ime