Kur doli nga shtëpia
Më përqafoi me mallë
M`tha ma bën o bir hallall
Se ndoshta s'më shef të gjallë.

E pashë si fshiu lotët
Me cep të shamisë
Sa shumë qajta prej mërzisë
Kur mami doli prej shtëpisë.

Gjumi kur më zë
Ëndrrat te mami më qojnë
Fëmijtë që më rrethojnë
Dot nuk më ngushëllojnë.

Kur eshte fjala tek nena kisha mu ndal ne disa momente te veshtira neper te cilat po kaloj une dikush thote ketu qe i mungon nena se e ka larg ndersa mua me mungon dhe do te me mungoj cdohere pasi qe nena me ka vdekur qe 3 vite me mungon shume dhe merzitem shume vetem 1 njeri ketu eshte qe me kupton sa merzitem une per nenen time te vdekur dhe ai eshte NAKI me vjen keq por nese ka mundesi kerkoj nga Admini ta nderroj kete teme sepse po me dhemb

ZEMER E EMBEL ME DASHURI

e kush tjeter mund te jete veq ti
nene fjale me te embel ska bota
nene e para fjale qe belbezon foshnja
ne kraharorin tend ,me aromen tende nis jeta
Vitet kalojne dashurine per nenen ato se mposhtin dot
ZEMER E EMBEL ME DASHURI
qe mbjell veq paqe e dashuri
je ti o nena ime je ti
Dashuria jote eshte e vetmja pije qe shpirtin ma sheron
Aroma e lekures tende eshte magji
e perqafuar te pushosh ne kraharorin tend
ndonese me thinja ne koke
ti gjithmone ndihesh femije
ZEMER E EMBEL ME DASHURI
e shtrenjte e pa krahasueshme e vetme je ti
nje zemer e madhe qe din veq te fale e te dhuroje
parajse e shpirtit per qdo femije
ti per ne thurr endrra
tek ti behen sa shfajsime ehh sa justifikime
Parajse e jetes je ti
nje veshtrim ne sy qka ndodh brenda meje
e ndjen veq ti
ndjenja kurre ste genjejne
para se te ndodh ekeqe e mire
zemra jote ndje parandjen qdo jot gezimi apo trishtime qe rrjedh ne syte e mi
ZEMER E EMBEL ME DASHURI
E DASHR E SHTRENJTE E VETME NENE JE TI _________________________

S'kam kohe. Nxitoj.
Me syte tek dera rri e shqetesuar, nena me pret.
Takemet e kafese qendrojne te gatshme tek rafti
dhe glikoja e kumbulles qe e ka bere vet.

Sa te vogel e ndjej veten perpara saj.
Ndonese jam bere prind i pagjume.
I eshte renduar pak kemba, doemos edhe fjalet.
Sa vjen dhe tokes i rendonka me shume.

Po shkoj. S'kam kohe.
Nena me pret.
Kam frike mos vonoj.
Po sikur mos ta gjej?

Do ta kerkoj edhe ne yje.

Nenes!

Sa larg, me larg se dielli je
une dua te vi cdo nate (a e beson)?
te ve koken ne prehrin tend
o e dhimshmja nene.
Nje dite do vi patjeter
e malli qe me mundon
do shrihet do behet mjergull
Dua te te puth fort
me shume se puthja e nje dashurie
me shume se puthjet e marra bashke
Me larg se dielli je,
me e embel se embelsia je o nene.

Letër nga Mërgimi



M'pikuan lotët n'tokë më ranë

mos harro atë ditë moj nanë,

n'ditë bajramit, n'ditë gëzimit,

mora rrugat e mërgimit.



Sot s'kam gëzim as nuk kam gas,

as prej mallit s'mund të flas,

prandaj jam ulë e po t'shkruaj,

djali yt prej dheut t'huaj.



Të tregoi nënë përnjimend,

asgjë s'asht si n'vendin tem,

qyshë kam ardhë këtu mallkoj vehten,

mërzia po m'shkatrron jeten.



Këtu hana rri e fshehtë,

këtu qielli është i errtë,

as dielli nuk jep ndriçim,

s'asht si dielli i vendit tim.



Këtu luleve s'u vjen erë,

këtu s'ka vjeshtë, as s'ka prandverë,

ka veç dimen e vapë të shkretë,

mos me mujtë nji natë me fjetë



Ktu s'ka qefë veç punë e gjumë,

pamirësi me shumë zullum,

këtu janë njerëzit si bagëtia,

nga një javë nuk shkojnë te shpia.



Tash nënë shumë nuk po të shkruaj,

t'fala u baj prej dheut t'huaj,

sa herë të duesh me m'kujtue,

puthe dheun që m'ka rritë mue.