RESHJE NËN PIKËLLIMË

Tërheq zvarrë hijen time
Drejt muzgut që më pret krahëhapur
Një mall i pashpjeguar më mposht
Pikëllima më del përpara
Tërë pikëllim shfaqet para meje ky mal
E hija ime më tërheq zvarrë
Jam kalimtar i vonuar
E Pikëllimën e rëndojnë
Lotë ndarjesh
Dhe reshje dhimbjesh

NË SOFËR ME DJALLIN

Rri ulur në sofër me djallin
Dehem djallëzisht
Cakërroj gotat me të birin e djallit
E satanatë zgërdhihen
unë nuk jam i dehur
Jo, unë nuk kamë pirë
Jo, unë nuk jam në ëndërr
Mua më dehu
Prania e djallit në sofrën time

KËNGË TË DHIMBES KRENARE

Rrugicat më ngushtohen
që bredh
Djersitet muzgu e balli flakëron
Durimin gatuaj për drekën mbretërore
Me pika shiu shuaj etjen
Hijen e shaloj me furfullimën e erës
Këngë të dhimbës krenare këndoj
Me zërin e shterrur të agut
Ninulla do t’u këndoj erërave
Ta qetësoj shpirtin tënd të butë
O kalimtar i vonuar

PA TITULL

Një re e copëtuar
E grisur nga ndryshku i lashtësisë
M’u fut në palcë
Një drithërimë ma përshkoi trupin
Gjaku m’u ngjiz në kapilarë
Një mjegullnajë tymi
Erdhi t’i mbledhë copëzat e saj
Pastaj ia behu një shi
Dhe shpërlau damarët e mi

PSHERËTIMË

Në kokë mendimet
Mbulojnë hijen e vdekjes
Dhe notojnë si të dehura
Mes fortësisë së shkëmbinjëve

Në zemër kujtimet
Shpalojnë ëndrrat e këngës sime
E vallëzojnë si të krisura
Mes rrjetave të hekurta të zhgënjimit

Në thembër dëshpërimet
Shfletojnë ditarin e zverdhur
E kridhen me ritual të papërmbajtur
Mes psherëtimash plot dhimbje

NGUSHËLLIMI S’MË MGROH

Shtrëngatë në thellësi të shpirtit
Dehja më kafshon
Ora vjedh kohën time
Ninullat fashiten
Shpresë e pakuptimtë më mban
Qeshjen e ndrydh në thellësi
Heshtja shpërndan dhembjet
Me vela vdekjeprurëse lundron
Ngushëllimi s’më ngroh
Merimangat endin tisin e mjegulluar
Gjurmë fantazmash mbesin
Çasti i murosjes po afrohet
Këmbëzbathur hapëroj mbi majë thikash
Sa shumë djaj me fytyra engjujsh
Paska patur mes nesh

arla, këso vargje kaq të bukura që dalin nga thellësia shpritërore, e që janë realitet i kësaj bote, ka kohë që nuk kam lexuar, janë të mrekullueshme, sot do ta kem një ditë të veçantë pas leximit të këtyre poezive.

xheladin hamza

SHOTA

Mbrëmë në valle të takova
Shotën s’bashku e luanim ne
N’sytë e tu u dashurova
Thash me vehte e imja je.

Vallja e Shotës bukur hidhet
Buçet kënga plot gëzim
Beli i vashës lehtë përdridhet
S’ka të ndalur deri n’ agim.

Do jemi s’bashku përsëri
Nesër mbrëma në vallen tonë
Mbarë rinia, unë dhe ti
Do luajmë Shotën deri vonë.

Mikes sime Arla

Si nje antike e vjeter
e heshtur qendron mbi kujtimin tim
si MonaLiza e Da Vincit
e bukur, e fresket, pa dyshim.

Nje fatkeqsi qe se meritoja
MOJ E BUKURA TI
qe me deshiren e papare
kurr ste takova ty.

Ah kjo dynja
eshte krijuar me rrota,
njehere gezohesh
e pastaj te dhemb koka.

Mos ik ti kurre nga endrra ime
aty qendro me ledhato,
sado larg teje un do jem
te lutem kurre mos me harro

Faleminderit Arlind, keto vargje per mua jane si ajo lulja kur lulezon ne mes te debores se acart.
Te perqafoj fort.

Zemra


Nje dite perveluese
Gushti
dhimbje ndjeva ne
kraharorin tim

E grisa, e corra
dhe qe prej aty
zemren ne dy duar
E nxorra

Rreshkiti zemra
nga duart e mia
Ne toke u plas nga
merzia

Me lot gjaku
ajo shkroi:
Ti vdis,une
do jetoj.

E lot hidhermi
ja pasuan:
"shko zemer
ti jeto

Por tashme
ne trupin e tjeterkujt
qe ndryshe
me mendje ajo te veproj."

Zemra...

Kete poezi
qe e ke shkruar ti
tani un bashk me dhimbjen
e mbaj thelle ne gji.

Se ti ike pa folur me mua
emrin tim ne sy nuk ma the
ti vec me shkruajte te dua
dhe ike u largove pergjithnje.

Perse nuk durove der sa te vija
qe dhe puthjen time ne faqe ta merrje
te te thosha ate qe kurr nuk ta thash
dhe une te dua shume.

Po ti a me mban mend mua
ne celular kur me more?
Vall ti e di qe edhe un te dua?

shum bukur arlind