Më pat thënë gjyshi më se njëqind herë:
"I keqi ta lë të keqen në derë.”
Para se të vdiste më tha një natë:
"Digjet lisi i njomë,pranë lisit të thatë".
Gjyshi më më pat thënë,as vetë sa herë nuk di:
"Vetëm puna e mirë,njeriun e bën njëri".
Gjyshi im i dashur,çdo herë më ka porositur:
"Mos nxito të flasësh,gjërat pa i ditur"!
Gjithnji i bërtiste babit,në oden e vjetër:
"Puna e sotme,s'lihet për herën tjetër".

Disa herë më tha gjyshi biri imë ta kesh në konsiderat
"Gjuha është helm,gjuha është mjaltë".
Me gishtin në kokë tretesha në mendim,
Nuk i kuptoja dot fjalët e gjyshit tim.

Përpara pasqyrës nxirrja gjuhën jashtë,
Nuk kishte fare helm nuk dukej as mjaltë.
Shpeshherë me gjuhë buzët i lëpija,
As ëmbël, as idhtë fare nuk ndieja.

Me vite të tëra, u mundova kot,
Fhehtësinë e kësaj nuk i gjeja dot.
Tani kur gjyshin pran nuk e kamë
Fjalët e tijë shumë vlerë për mua kanë.