CIKËL POETIK Shaban Cakolli

BOTË LARAMANE


Çë´shtë kjo kohë e sotit
s´ta kap mendja fare
kjo krijesë e globit
ujqëri e madhe
herë shqelma goditen
herë zihen në valle
kush ekush të shqyaj
pjesën më të madhe.


Për një soj t´njerëzimit
s´hyn në punë pasqyra
sille nga ta sillje
të del me dy fytyra.

Sillet e rreshtohet
ndjek t´fryrit e erës
për asgjë s´pendohet
në dy krahët kthehet.



O botë laramane
mu sikur laraska
luan n´skenën tënde
role me dy maska.

E KUJTOJ NJË KËNGË

Kur këndonte Gadimnjanja
nëpër lugjet e blerta
dridheshin stallaktitet
e mermerta.

Shumë kohë kaluan
por më shpërthen vaj
kur më kujtohet
ajo këngë e saj.

PRITJE

JANË SËMURË KOHËT
VJELLIN TMERR
KOHA KOHËS
MINUTAT IA VJEDH


ERRËSIRË
VRENJTUR E SHTËRNGATË
MUZG PAS NATËS
SËRISH NATË


KUDO ERRËSIRË
DET I THELLË
EDHE GJUMIN MA KA VJEDH

DHE PRAP JEMI
TË GJITHË NË PRITË
DIELL I NGROHËT
DO TË LINDË NJË DITË

Kur kohët u ndeshën
e rrënuan Bjeshkën
Në bjeshkën me myshk
vasha në pritje u vyshk
as nuk mbanë vello
as nuk mbanë stoli
kohët nuk ishin
për dashuri.
Aty buzë lumit
vasha u nda prej çunit
iu përkul në gjunj
besën mos ma luj
djali i dhuroj buzëqeshjen
prit,se kam një besë me bjeshkën
Kur korbat të ikun nga këto male
do të bëjmë dasmën e madhe.

PLAGË SHEKULLI

Shekuj na gërmove
si uri
o këlysh poturi
me ne su ngope
kurrë
as nuk na lë urë
as mur
o lajkatar potur

kur u nisnim me dalë në shesh
na duhej qefinin të e mbanim
në brez
ma përcillnit edhe në shkollë
me grykhollë.
Të na gllabërosh,ëndërren kurrë
nuk e sose
zemër e shpirtëra dogje
nuk na le kund prag
pa e skuqur në gjak
prap su ngope aspak
ti more bajloz bushtre
kësaj radhe e humbe
dal more ngadal
se vetës i bëre varr.

TI KOSOVË SOT


Nëpër mote
nëpër shekuj
ti Kosovë
gjithë e përndjekur.


Kurrë s´ta ndanë
Kosovë gazepin
nëpër flakë
n´shekuj ke ecur.


Përbindshët,bajlozët
s´ta ndalën tërmetin
gjithnjë të lakmonin
për djep të vetin.



Po ti sú mposhte

oNënë e Madhe
dhe kurrë s´ju joshe
bishave barbare
Shqiptare linde,dhe mbete
Shqiptare.

Shkelë nën thundër
lidhë në pranga
nuk duron më Kosovë Nëna.

Jehoi zëri i Lirisë
nuk t´duroj i tha sllavisë
nën flakë jetën kam me nisë
se ti Kosovë nënloke kërkon jetë të re

e lashtë Dardane,Shqipëri fole.

U mblodhën tog
trimat për çlirim
kanë zgjedhur rrugën
që të qon n´shpëtim
nga do shqipja ku ka trima
vijnë si vetëtimë
ndritu nënë të shkëlqen fytyra
ta ruajmë krenari
mos i kurse trimat
mos të dhimbsen dot
se për këtë fole
të duhen që sot.

Digjesh,flakesh
por ti mbahesh
çati trimash
n´kurorë malesh.
Shtrojë kanë tokën
mbulojë qiellin
nuk lënë korbat
túa nxënë diellin.



Shaban Cakolli

Gladbeck 1998

UNË JAM SHUM LARG

E kujtoj si sot
kohët kur na ndanë
m´ra loti mbi lule
e lulet u thanë.


Por se nga kujtesa
asnjëherë s´të lash
zemra më gufon
sikur t´ishim bashkë
çdo çast më kujton
se duhet me t´dashtë.


Unë jam shumë larg
larg prej teje jam
por në zemrën tënde
nuk e di ku jam

Ti thell n´zemrën time
qëndron natë e ditë
Dashuria jote
më prek në çdo ind.

UNË NUK PËRULEM


PA NDëGJO MORI EVROPë

Që na ndanë kafshatën copë
këtu nuk erdhëm për me u kotë
zërin tonë dëgjona në portë
s´duam bredhje mërgimtare
as ndihmën

tuaj humanitare

duam mbështetje të drejtësisë
për Lirinë Shqiptare.

E kam Xhevën sikur Shota
nuk dua të rri në tuajat porta
s´lejoj më tregëti me toka
se lë vendin copa-copa.


Si nënshtrohem Lordit t´madh

ngjeshi armët dal në mal
shkoj me vdekë sikur me lindë
Trojeve shqipe u duhet dritë.
Nuk ka çmim kurrë për lirinë
unë ja fali gjakun tim
në çdo pëllëmbë ku derdhet gjak
shqipja vënë Flamurin në prag
kur t´valvitet në çdo prag Flamuri
këtu vend më s´ka uguri

flm,znj.princesha