1 Qershori dita e fëmijëve

O Naki, të lumtë që kaq bukur e ke shenuar Diten e egjujve të kësaj bote. Veçanërisht fëmijët tanë janë më të mirët prandaj edhe unë kam pasur të drejtë kur kam shkruar poezinë "Fëmijët e vendit tim" dhe fjalët ne të:

"Fëmijtë e vendit tim
janë fytyrëqeshur e të dlirë,
në gjithë rruzullin tokësor
nuk ka fëmijë më të mirë".

Sa herë shikoj këto fot, zemra më bëhet mal dhe më duket se kam para veti asgjë më pak se engjujt më të zgjedhur të perendisë.
Mirëpo, nuk mund të permbahem e të mos derdh rrëke lotësh që edhe engjulli e mbiylli i gjithësisë - Diellza ime, të mos jetë në mesdin e tyre. Kjo me vete më mori gjithë dashurinë, gjithë knaqëpsitë e jetës, gjithë ate që më jepte vullnet për jetë aq sa për shumë kënd mund të duket e pabesueshme por mos më zini për të madhe që e kam të harxhuar edhe atomin e fundit të energjisë për të perballuar dhëmbjen. Nuk e dij nga më vijnë, por duket se paskam pasur më shumë se një det lot në veten time.
O zot i madh, të lutem ke mëshirë dhe mos provo të tjerët siç më provove mua edhepse nuk e besoj se kam merituar një gjë të këtillë. Pse kështu, pse kështu, po pse bre kështu ?!
Si mund të jetojë mjeriu pa ate që e do shuuuuumë fish më shumë se veten e tij. Kjo është plagë e pasherueshme dhe sa më shumë që jeta zgjatë, ajo më nuk është jetë por është vuajtje, mjerim, fatalitet, qyqarllëk e . . .
Megjithate, e vetmja forcë dhe ndihmesë që mua ende më mbanë të gjallë, është mirësia, kurajo, ndihmesa, ngushllimi shpirtmadhësia, madhështia, dashuria shpirtërore si vetitë më hyjnore të engjujve të përendisë të cilat më vijnë nga njerëzit e mij të dashur, nga këta të bekuar që vetem fuqia e zotit ka mundë ti shperblejë me këto veti të jashtëzakonshme.
Të gjithë si janë, Zoti i Madh i pastë bekuar dhe kursye nga gjithë të ligat që mund të sjell jeta.
Të gjithëve ju lus të më falni për këtë mospërmbajtje, për këtë që po tregohem burr i lig por ja doli diçka që ma mori me vete edhe burrërinë, edhe dashurinë, edhe forcen, edhe krenarinë por nuk mundi të ma merr vetem dhëmbjen dhe pikëllimin. Her-herë, kjo jetë e mallkuar më bëhet oh ferr bre.
Oj Diellzë e dashur, të lutem si të Madhit Zot, prite babushin tënd atje me duar hapur, dili përpara si i dilje kur vinte nga puna dhe e perqafoje e puthëshe ne të dy faqet. Ma përserit edhe një herë fjalen tuaj të fundit në momentet kur doje të ikje nga kjo botë : "babush, ty të dua shumë". Po si mu në ato momentet më të fundme e gjete këtë shprehje bre zoti të pastë bekuar. Si arrite në atë moshë aq të njomë të dish që në mënyrë aq kulminante të dashurosh. A nuk e shihje babushin se është një plak i çoroditur me rrudha në fytyrë e thinja në kokë. E po, kjo pra ishte ai virtytyti hyjnor i engjujve të perendisë me të cilin vetë Zoti i Madh të pati
stolisur. Lëshoje bre babush edhe ti nga lartësia hyjnore nga një pikë loti qe të pikoj mbi koken time e sadopak të më freskojë se u dogja i tëri. Jeto me babushin pranë perendisë.

Bac te lutem keto jane shkrime qe edhe gurin e bejne te qaj te lutem...
Dielleza eshte nje engjull ne krahet e Zotit dhe ajo nuk do te shof lotet tu o bac por do te shof te lumtur dhe ti te percjellesh amanetin e saj te shkruash per shume Diellza te Kosoves

Cdo gje eshte perfekte daten e 1 Qeshorit.Bota duke gumezhire nga zerat e gezuar te femijve, muzika me tinguj te larmishem,parrulla me shkrime nga dora e femijve.
Vetem dicka mungon.Ku eshte torta e ditelindjes, Naki?