Forumistet - Llave krijimtarie!

Realiteti

Realitetin ta mbash eshte si nje loje
Realitetin ta njofeshe eshte shume
Realitetin ta thuash shume here eshte veshtir
Realitetin ta mbash mbi supe eshte shume e rend ta perballosh

(Nga Viola Zogu)

Lotët

Ndjehem si ata duan jashtë,
përpiqen për të shtypur ato,
mos qaj, mos qaj
por ajo nuk funksionon.
asgje nuk ndryshon


Ndjehem si ata vijnë nga,
deti shpejtë në sytë e tij,
i them te lutem mos qaj
por nuk degjojne.

Ngadalë e parë lot sjellës vishet
fytyrën time,
mos qaj, mos qaj
por prap nuk funksionon.


Dhe një tjetër, dhe përsëri,
gjithnjë do të jetë e
mos qaj, mos qaj
por vetem lot dhe lote.


Pikëpamja ime është e paqartë,
I fshiu shpejt në sytë e mi,
mos qaj, mos qaj
por perseri nuk funksionon.


lot Gjithnjë e më shumë vijnë
gjithnjë e më shumë,
Unë nuk mund ta duroj më gjatë,
I le ta drejtuar falas,
qaj, qaj, qaj me lehtësi.
sikur shiu qe bie me lehtesi.


(Nga Viola Zogu)

MIQET E MI!

Çdo njeri ka një botë të njeriut ai
mund të ketë besimi, sepse ai është një
sepse shpirti i tij ështëi afërm!!
Por e keqja është më këta njerëz që nuk kanë gjetur ngrohesin!
por unë jam një nga të lumturat dhe i kam gjetur këto njerëz!
edhe pse shumica do të jenë kundër
Unë do të të doja gjithsesi,dashuri në pafundësi
për njërzit me vlerë ,sepse miqet e mi i barazoj me flori
dhe çdo herë që unë ju shoh juve,ndihem e lumtur
unë do të ruaj miresin e juaj mëju deri ne fundi.
Ju dua dhe se ju jeni më të mirë,dhe si juve nuk gjej asgjrkundi.
çfarë do që mund të ndodhë me mua, nese nuk do jem aty!
edhe pse jo me trup me mendje dhe shpirt aty do jemë
Unë do të të dojë që mos të harrojmë kurrë njeri- tjetrin
sepse ju jeni njërz të veqant të tillë të mrekullueshme
dhe unë e di kjo është ajo që ju gjithmonë , më keni kuptuar mua
dhe unë e di se ne ende dhe pergjithmon mbesmi miq!
por unë shpresoj që ju të kuptoni se nuk është e vështirë!
pse unë kam një ndjenjë të tillë që ju vetë e dini se jeni të till.
Por çdo ditë, çdo orë, çdo minutë, çdo sekondë mendoj,
për ju që nuk bëhet pa miqe kjo jetë .
Unë kam shpresë të madhe që ne gezim ne trishtim aty pas jush do jem.
(Nga Viola Zogu)

Zinxhirët ...

Unë do të thyejnë zinxhirët e mia ..

do të përfundojë të gjitha vuajtjet ...

Unë do të ndjehem e sigurtë përsëri ...

dhe duke lërë poshtë dhimbje

Dua ta ndjej shpirtin tim ...

dua ta prek zemrën time përsëri ...

të cilin dikush ma shkaterroj mua ...

dhe dua te këndoj këngën e zemres ...

Tani do të më jepni ju mbeshtetje...

është që të bëj plagët e mia sheruese ...

Unëtë çojë përsëri në dritë shpirtin tim ...

kuptimin e jetes të dashurisë që ti kem zingjirë...
(Nga Viola Zogu)

ZEMER E PLAGOSUR

Kjo zëmer që ishte për dashurin ton një urë
qu shpua nga nje gozhdë sikur në copë drur.
Kjo zëmer krenare dhe e veshur me stoli të artë,
ra në dashuri dhë rreshqiti pak,

por aspakë nuk doli nga kontrolli i sajë
u dashurua por zhgenjimin e kuptojë pastajë.
Në një natë të ërret dhë të foft në vetmim,
kjo zemer u plagos se qfar degjojë për ty.

me plagosi një fjalë si gozhdë e merkurt
asnjëhere se kisha besu që ke zemer të hekurt.
Më kaploi një dhimbje e tillë,
që e kisha degjuar një lajm të hidhurë.

U shenderrua lumturia ne vujatje shpirtrore
harroi gjithqka të meparshmen kohore.
Dashuria dhe fetyra ime qe shendriste ,
kaloi me lote ne sy dhe donte të vdiste.
Zemra ime plagosur për së gjalli e varrosur!
(Nga Viola Zogu)

MALLI NGA MERGIMI


Përshpëritjet e një shpirti nga mërgimi.
Oh,sa i trishtuar është më lejoni të kthehemë.
Zot, më ndihmo që përmes Jetës pa ty të mos jem!
Vetem një mall unë e di,atje ku linda nuk jam.
Sa do të doja të isha aty ku fjalen e parë pershperita,
Aty ku Nënë e Baba therrita.

Larg është ketu kjo rruga jonë.
Nëper mjet lotëve të syrit të shqetesuar,
që dhimbja bëhet ekzistenc e njeriut,
ndjen agonin e hidhur të mërgimit.
Malli,plot lavdi për vend dhe bukurin e lotëve.
Nje përshperitje na thot më qoni larg nga ketu!
Po vetem për këtë mall un do të kthehem
Do të doja të fluturoja, që unë këtu mos të tretëm.

E zymtë është Jeta në Tok të huaj,
E hidhurit e tepert ta bënë zemrën të vuaj.
Larg nga ju kthehu përshpertijet e mia shpirti i thot,
Merzin pa pushim që shpirti se duron dotë.
Oh ,se si ndjehet shpirti i mjer i vetmuar,
i shkaterruar, i varfër pa ty vendi im!
Vetem e vetem për një Jetë më të mirë.
Do të doja kurr të mos e provoja ,sepse është veshtir.

Vdekja më komoditetin e fatkeqsisë sime,
dhimbjet dhe lotët,kujtimet largojn mallin
ëmbelsin e shoqeris sime ketu smund ta gjej.
Ju tani do ta shifni zemren time të dobët,
çfar fati,të ikesh nga vendlindja e dashur,
ndonjëherë ,kam parë vet veten të varfer shpirterisht.
Do të doja që gjithmon të jem e bashkuar më ju!

Përshpertje e përshperitje dhe dobesia kthehet në trishtim.
me çfar do të gezohet zemra pastaj.
Që nga malli shkaterrohemi për Jeten e kesaj Bote,
knaqesia e pa fund asnjeher nuk është zavendsuar,
sepse si Tokën ton më plot Dashuri nuk gjën.
Ajo është e bashkangjitur , në zemrat tona në këtë Jetë.
keshtu dashuria qe kemi për vendlindje na mbanë gjall.
Jeta është e bukur por vertet është e shkurter.
Më plot mall dhe më lotë në sy,
Oh, vendlindje nuk mund të mbijetoj pa ty.

(Nga VIOLA)

JETA MJET MESIM!

Për të Jetuar është për të mësuar
se ne duhet të marrim kohën tonë,
nëse ne jemi të lig apo të mire,
për këtë ne jemi përgjegjës
për të menduar, dhe vepruar
kam thënë dhe e shpreh,
bëjmë që veprat tona janë kuptimi i Jetes.
Fakti është Dashuria ,
dhe jetën Dashuri në kuptimin e të pasurit.


Për të Jetuar është për të mësuar
se kjo nuk ka rëndësi,
në qoftë se i japim vetes dçika
por nëse jemi në gjendje të marrim
fjalet dhe gjerat e duhura
për të dhënë tjetrit çdo gjë tjetër,
se thelbi i Jetës duhet ndryshuar.
se ne duhet të mbjellim Dashuri,
nëse ne deshirojm të korrim Dashuri.

Për të Jetuar është për të mësuar
praktikën artin dhe qetësin,
mos veprimin ,leje le të shkonë,
se detyra më e veshtir është Jeta jonë.
Asnjëher mos heqni dorë,
si qenje njerzore smund ti ikesh,
Nese njeriu është i lidhur prej fatit.

Jeta është si nje barr në supet tona.
Jeta na shtyn te ecim më këmb në Tok.
Ne kemi nje ndjenjë të veqantë,
qe dim të mbajm peshen mbi të.
Jeta është si dritë si një pendë.
Jeta është Jetë!!!!!!

(Nga viola)

UNE

Une jam si Djelli,qe ju ngroh me rrezet e tij,
qe rrethon driten e dashuris per ju,
Un jam Hena qe neser dhe sot ndryshon,
me humor te rend qe marr dhe ik bosh
pamvarsisht ndryshimit sot dhe neser,
me lejoni te jem drita qe ndriqon naten.
ne nje menyr ose tjeter.
Un jam Ajri qe ju jep forc dhe energji,
qe kete dua ta ndjej mbrenda ne zemren time ,
qe ne lekuren time dhe duart e mia,
qdo gje qe leviz rreth meje te jet i frymezuar.
Un jam uji i paster ne thellesit do te luftoj rreth gjithkaje,
qe eshte i perulur dhe i vertet , dua te ju freskoj qdo gje qe eshte e gjall.
Un jam Zjarri dhe flaka ,pishtari i jetes qe digjet ne mua.
Un jam Toka qe ju mban ju ushqen te ndiheni te plot ne jete.
ppor dhe mund te jem shume e thyer,
atehere kur eshte koha per nje jete te re.
Un jam e dashur per ju,dhe do te sjell paq,
un dua te fal per te ndertuar ura per jeten ,jem e qendrushme dhe
atehere,kur te gjith ,duan ta trasferojn dobesit ndaj meje.
Un jam Vdekja qe e pranoj ne mosh te re,kur un mund te jem e lir,
kur disa do jen te kenaqur , dhe ateher do shkoj si nje nje liber i hapur qe la Historin pas.!!!

(NGA VIOLA)

Casti i Dashurise

Ne syte e tua
fiket shikimi im...

Ne buzet e tua
shuhen fjalet e mia...

Ne fytyren tende
pritet trupi im...

Dhe s'te thash dot: Te Dua
se me le pa frym!...

(E.J.K)

Dashuria ime

Shqiperine dua,
dhimbjen qe s'flet...
plagen e verber,
qe s'di se ku dhemb...

(E.J.K)

Prekja e Dashurise

Nga dallget e detit
nuk shembesha kurre...
po kur ne to ishe ti
nga shkemb u bera gure...

(E.J.K)

Letra e Dashurise

Me zuri gjumi me nje perralle
ajo keshtu fillonte...
ishte nje vajze edhe nje djale
ne nje planet jashte toke...

Sa here imagjinonin njeri-tjetrin
ndriconin yjet ne qiell...
ate moment nje enderr fillonte
edhe perralla frynte si ere...

Kerkoja te kapesha nga floket e tu
dhe per vete shkenctar isha bere...
ashtu sic ndukesha neper gjume
kerkoja ty ne nje planet te tere...

Zgjimi ne enderr me kishte dale
dhe me la per deshire tre zgjidhje...
te te gjeja ne enderr a ne perralle
apo te te dergoja nje leter dashurie...

(E.J.K)

Krijimi i Dashurise

Dashuria fal gabimin,
gabimi pranon dashurine...

Sa prane te sjell nje falje,
sa ta largon mendjen ky krijim...

(E.J.K)

Dashuria e mergimit

Me duar te pergjakura
ndertoj fjalet permbi mur...

Fjalet e zemres time
Shqiperine s'e harroj kurre.

(E.J.K)

E shtrenjeta ime!
Sot eshte ditelindja jote
Festo e shtrenjeta ime
Vetem sot harroj hallet
Vetem sot,mos mendo te tjeret

Nene e dashur,e shtrenjeta ime
Te lutem nje here mendo per veten
E di se zemra jote kurr nuk u qetesua
Gjithenje loti te shoqeroj..!

Te dua oj nene,gjithnje te mendoj
Te uroj ditelindjen dhe shume shendet
Paq qetesi ne zemre,e lumturi ne jete
E shtrenjta ime gezuar qofsh e lumtur gjithnje.!


Autori:Pajtime Ahmeti(Voglushja)

STUHI QE SHKATERRON
1
vershime te medha
qdo dite e me teper
shiu zdi te ndalet
veq shtohet nga qdo veper
2
qdo pike qe bie
per ty nje hidherim
qdo rreke qe dirdhet
per ty nje shkaterrim
3
stuhia do vazhdoje
deri ne frymen e fundit
kurre nuk do ndaloj
njehere po s`veprove
shume deme do shkaktoj
4
vazhdon e vazhdon
ndjehesh i pambrojtur
qdo pike te sfidon
po su perballe te shkaterron
5
ndalesh...i lutesh zotit
dielli te rrezatoj
por kjo stuhi vazhdon
diellin tend e mbulon
6
ulu e mendo mire
diku e ke gabim
stuhite e jetes sfidohen
me pune e shum mundim
7
mendo ku po gabon
gabimin permiresoje
per ty zdo kete me shi
do zhduket qdo stuhi
8
shiu eshte i embel
po dite ta ndalesh
dielli te vie si enderr
pasi te dish te falesh
9
behu optimist
jeta s`me mposht mua
me menquri vepro
rrezatim lumturie perjeto

(per te gjithe ata qe mendojne se jeta eshte shume e veshtire dhe se nuk egziston zgjidhja e problemeve te tyre)

tu lumt po dhe i lumi aj si jake kushtu poezin