Nga : KRENARIA DHE PIKËLLIMI

Te falenderoj baca Adem,
Asnje koment e asnje fjal nuk gjindet qe te vlersoj personalitetin tuaj. Kam vetem nje ...bac vazhdo mos u ndal

Titulli i origjinalit
KRENARIA
DHE PIKËLLIMI
POEZI
Autori Adem
Berisha
Qershor, 2007
Ky liber i dedikohet mbesës sime DIELLZA Agron BERISHA në shenjë
dhëmbjeje e pikëllimi të pashuar me rastin e
humbjes tragjike të jetës së
saj në moshen rreth njëmbëdhjetë vjeçare, mu
atëherë kur sapo filloi ta
shijonte ate.
Perndryshe, ajo ishte shpirti i shpirtit tim.

ATDHEUT
TIM
Mbijetove furtuna e stuhi,
ngadhnjeve nder shekuj,
të dua në zor e në liri –
Ti ishe dhe mbete, tempull mbi tempuj.

Të dua, të dua mbi të gjitha,
të dua më shumë se veten,
të dua se je djepi im –
në Ty gjej veç të vërteten.

Qielli mbi Ty është më ndryshe
nga ai në mergim,
dielli tek Ti ngrohë më ëmbel

o i dashuri, Atdheu i im.
Fusha, ara e livadhe
pershkojnë Atdheun tim,
i dua e s’mund t’iu ndahem
sot e gjerë në amshim.

Malet plot me drunjë,
kullosa e shkëmbinjë
shtrihen si kurora
gjerë në pakufi.

Lumenjtë e liqejtë
me ujë të këthjelltë si loti,
për ne dhe vetëm për ne
i ka falur Zoti.

Ka gjithëfarë minierash,
energji e gjithëçka tjetër
që vështirë mund të numrohen
dhe vehen në leter.

Djem e vasha të bukura ka,
petrita e skyftera,
si luleve të trëndafilit
këndëshëm iu vie era.

Ka shumë njerëz të ditur,
shkrimtarë e shkencëtarë,
ka edhe nobelista,
priftërinjë e hoxhallarë.

Për këto e shumë të tjera
shkrova e këndova
e kur e kerkoi koha –
dola dhe luftova.

Jo pse e desha luften
me plot mizori,
po pse u sulmova
mu nga fçinjtë e mi.

Jo pse e dua luften
të pushtoj të tjerë,
po për të mbrojtur t’imen
që e kisha, e do ta kem përherë.

ISHA,
JAM DHE DO TË JEM

Jam një bli i madh
dhe kam rrënjë të thella,
luleve të mia të freskëta
largë iu ndihet era.

I ruaj me fanatizëm
gjithë lulet e mia,
se edhe unë do ec’ përpara
si e gjithë njerëzia.

S’erdha nga Karpatet,
jo as nga Rusia!-
po u linda në këto troje
o pika nga gjithësia.

Jam i lashtë sa bota,
rritem n’Arbëri,
kam shumë të mira tjera
të gjithë më kanë lakmi.
por, kam do degë të prera

me sopatë të topitur,
m’i kanë prerë barbarët
përherë të uritur.
mua më sakatosen

e veten e turpëruan,
por ne do të shkojmë përpara
dhe prapë do të jemë të bashkuem.
Gjithëçka pashë e perjetova,

tmerr e krime mbijetova,
vendit shpinen kurr s’ia këtheva
dhe as emërin nuk e ndërrova.

Ruajta gjuhen time,
traditë e kulturë,
nder sfida të kohërave
s’u perkula kurrë.

S’zhdukem kurr nga trolli,
t’a dini or barbarë,
shumëherë jam farkuar
dhe kalitur në zjarr.

E po, deshet ju a s’deshet
o të mjerët mëkatarë,
unë mbeta ai që isha
dhe gjithë do të jem shipëtar.


DASMA E
LIRISË

Eu sa leu dielli o mbi at koder
u hap lajmi-o n’Shkup e n’Shkoder
nga Evropa e n’Amerikë,
nga Azia në Afrikë,
prej andej n’Australi
se n’Kosovë ka një risi
i madh e i vogel o janë bë një
eu kanë nisë luften o për Liri.

Eu n’Dukagjin t’Binak Alisë,
u lidh Besa e shqiptarisë,
me ia këthye pushken Serbisë,
për t’a mbrojtë pragun e sh’pisë
si luaj djemtë e Lirisë
të betuar n’besë të Zotit
si në kohen e Kastriotit
si ç’vepruan të parët e motit
eu i ranë n’ballë armikut t’sotit

Eu n’at Prekaz të Ahmet Delisë,
në ABC-në e trimërisë,
në Piramiden e burrërisë,
u nis dasma e Lirisë
nen flamurin e Pavarësisë
iu ndërruan rrjedhat e historisë
iu këthye nderi shqiptarisë
grusht i madh iu dha Sërbisë
eu iu thyen planet o të Rusisë.

Eu n’Shalë të Bajgorës së Boletinit
në vendlindjen e Isa trimit,
trimit të Vlorës e gjithë Shqipërisë
i madh e i vogel o janë que n’këmbë
ndal Sërbisë o na i kanë thënë

Nish, Prokuple na i ke marrë
ke marrë Vranjen me Kurshumli
Ulqin, Plavë edhe Guci
ke cungue at Iliri
na i ke veshë trojet me të zi
eu të vraftë zoti me gjithë Rusi.

Eu n’at Grykë të Llapit të Bec Sinanit,
digës së gjallë të këtij vatanit,
Shaqir Grishës e trimav’ t’motit
që u flijuen për ditë të sotit –
si luaj djemtë e malësisë
dalin n’skenë Yjtë e Lirisë
si në krahët tjerë të shqiptarisë
kundër të keqës e padrejtësisë,
kundër presë e barbarisë,
kundër dhunës e mizorisë
të ushtruar gjithë prej Sërbisë
eu qysh prej shekujsh të historisë.

Eu n’ballë t’furtunës – o prinë Zahiri,
Edmond Hoxha dhe Hakifi
sypatrembur si zana të malit
përgjatë Llapit e tërë Gollakut,
Nerodimës e Karadakut,
Kaçanikut të Idriz Seferit
pa iu nda kurr fushës së nderit,
si stërnipa të Skënderit,
si stërnipa të Kastriotit,
pa iu tremb pushkës as topit
e bëjnë luften për liri të pop’llit
eu jo për poste as të liga të sodit.

LEGJENDA
DRENICARE

U lind në Prekaz
të Ahmet Delisë
që tok me Murselin
i dhanë vulë burrërisë.

U lind në Drenicen
E Azem Galicës,
të Shotës e t’Shabanit-
simbole t’sakrificës.

U rrit dhe u edukua
në frymen e traditës,
mu si e kanë zakon
Trimat e Drenicës.

Nuk i dhimbsej jeta,
familja as pasuria!
Një për te ishte mbi të gjitha-
Atdheu dhe Liria.

Bëri të jashtëzakonshmen
për të shtrenjten Liri
vetëm që Kosova
të mos mbes në robëri.

Formoi UÇK-në
nga lulet e këtij kombi
vallë, për Liri të Kosovës
e paska falur Zoti?!

Shkjau këtij prore ia ka friken
po i ka edhe lakmi,
se i tregoi gjithë botës
ç’bëjnë shqiptarët për Pavarësi.

Prehu i qetë n’Prekaz
O Adem Jashari!
se Ty edhe në mes të errësirës
si yll të shëndritë varri.

Ti je udhërrefyes
i gjithë breznive të reja,
për armiqët e këtij trolli
Ti prapë do të shkrepësh si rrëfeja.

Populli Drenicës,
Kosovës e gjithë Shqipërisë,
të ka për Legjendë të kohës
dhe gjithë historisë.


IDEATORIT
TË PAVARËSISË
(Kushtuar arqitektit të pavarësisë
së Kosovës – dr. Ibrahim Rugova)

Si granit në bjeshktë e Kelmendit
lindë e rritë – je edukua,
veç për të mirë të pokëtij vendit
zoti i madh të ka krijua.

Me madhështinë që zoti të fali
atdheut tënd iu përkushtove,
në vepra të mëdha asgjë s'të ndali
Kosovës nënë prore i ndihmove.

Kurr s'u trembe ti nga armiku
o arqitekti i pavarësisë,
hallkë e fortë je prej çeliku
në zinxhirët e historisë.

Me shpirtë të madh prej humanisti
sfida të rënda tejkalove,
të urrejsh ti kurr nuk dijte
kurr njeri nuk ofendove.

Vepra e jote është e permotshme
brezat kurr s'do ta harrojnë
në çdo kremte të pavarësisë
me pijetet do ta kujtojnë.

E tash si bora e majës së malit
kur rrezet dielli mbi te lëshon,
si çiltëria e kristalit
i pavdekshëm ti lartë qëndron.


BIJA E
SOVRANIT
E dalë nga gjiri i popullit
dhe Kosova nënë,
me nderë dhe krenari emërin
Ushtri çlirimtare e mbanë.

Me emblemë të Kosovës në krah
e flamur Kuq e Zi,
anë e kënd Kosovës -
lufton për liri.

S’e ndal shiu as bora,
s’e tremb gjylja e topit –
të gjithë janë sypetrita,
mbesa e nipa të Kastriotit.

Nuk i tremben vdekjes,
nuk i tremben varrit,
luftojnë si luajë
bijtë e Adem Jasharit.

Përpara i kanë vu vetit
detyrë të shenjtë madhore,
Kosoven t’a çlirojnë –
këtë tokë të shtrenjtë arbnore.

Popullit i dhanë besen
kombit iu zotuan –
Flamurin Kuq e Zi
nga dora nuk e lëshuan.

Dhanë gjithëçka nga vetja –
gjakun e rininë . . .
Eu, . . . Zoti i bekoftë ore! -
mbi të gjitha e kanë Lirinë.

Deshmorëve të Lirisë
që ranë për të mos vdekur,
përherë do u këndojmë lavdi
me dashuri, e rrespekt të paepur.


DESHMORIT
TË RËNË
Edhe shqipja e malev’ tona
lakmi të kishte ty o trim,
çka është frika kurr nuk dije
Ti për ne je udhërrëfim.

Si rrufe që vie prej qiellit,
si vetëtima që shkrumon,
vdekja jote shumë e herëshme
zemrat tona na i pervëlon.

Jo, për ju unë nuk kam vdekur,
në zemrat tuaja rrënjë kam shti,
siç kam qenë, i tillë kam mbetur –
tash jam lule në përjetësi.

Kurr për mue mos derdhni lot,
as harenë mos e ndaloni,
tok me ju unë jam që sot –
gjithë me mue do të bashkëjetoni.

Shokët këngen të mos e ndalin,
le të këndojë si në ditë të mira,
për të gjitha le të më falë
se i kam lënë në kohëra të vështira.

NËNTORËT
E LAVDISË

Me 28 Nëntor
nga plaku mjekerrbardhë,
u ngrit në Vloren tonë
Flamuri jonë kombtar.

Ish Nëntori i Dytë
qe nga Kruja e Skenderbeut,
shkelqeu si vetëtima
anë e m’banë atdheut.

Ne të tretin e lavdisë,
të kulluar si ari –
në Prekazin heroik
u lind Adem Jashari.

Në nëntor të 97-ës
si luaj djemtë e lirisë
në Llaushë të Drenicës,
grusht të fortë i dhanë Serbisë.

Muja, Rexha dhe Dauti,
si skyftera fluturuan,
të vërteten mbi UÇK-në
hapur botës ia treguan.


KRENARIA
NDERSHEKULLORE

Njëzet e tetë Nëntori
rroftë gjerë në pakufi,
është Dita e Flamurit
shumë luftërave që u ka pri.

Krenari ndershekullore
e kishim e do ta kemi
me te i tregojmë gjithë botës
kush, në të vërtetë na jemi.

Jem’ bijtë e asaj shqipeje
ndër shekuj me gjak të larë
kurr nuk u gjunjëzuam
prore mbetem krenarë.

Sot flamuri jonë
tjetër mision ka,
të na prij në fitore
mbi projekte të mëdha.

Në çdo njëzet e tetë nëntor
ju këndoni e festoni,
shqipen dykrenare
sa më lartë ta çoni.

Le të valojë e bekuara
si në kohë të Skënderbeut,
forcë e krenari
le t’i sjell Atdheut.

Te nderuar forumist anetari i ketij forumi z. Adem Berisha ka botuar KRENARIA DHE PIKELLIMI dhe disa exemplare u jane derguar miqeve dhe disa jane ne poste.
Ju lutem jepni falenderimin dhe mendimin ne kete kategori.

Kush eshte i interesuar ta kete librin mund te kontaktoj direkt autorin ne buttonin qe shifni : ose e mail ademgjurgjeviku@hotmail.com

Njoftim: Kam bartur postimin e z. Shaban Cakolli dhe te Arles ne kete kategori shpresoj se me kuptoni.

SHABAN CAKOLLI:

Ne mergimtaret pikellimin e kemi bartur gjethmone me vete,po pritnim gjethehere nga nje pjese krenarie.Per mua personalisht erdhi nje krenari nga Kosova,krenari qe me zgjon kersherine dhe me shton mall,po me jep frymezim.Kjo krenari qe vie nga atdheu im i dashur ma sjell baca im shume i nderuar z.Adem Berisha me librin e tij"KRENARIA DHE PIKËLLIMI",i cili sot arriti ne kutine time postale.Me te terhjekur nga kutia postale,padashmas mbi te me pikoi nje pike loti,i cili la njolle ne adresen qe e kishte shkruar me aq pedanteri baca.I thash lotit perse,?po ai ne vend pergjegjeje ma voku faqen!

Jam shume i gezuar,dhe per momentin sikur me jane pashitur te gjitha brengat,sepse libri per te cilin benim fjale neper forumet tuaja,tani ka rene ne doren time.Liber qe te len per te e deshiruar ende pa e hapur per te e lexuar,nga se vet kopertina elibrit flet qarte,dhe te arsyeton emertimin e permbledhjes poetike.Ndoshta do te duhej te e lexoja disahere,dhe me ne fund te pregadisja nje recension per kete liber te mire.Por ne te hapur te librit,syri sikur te thote:Recenzent eshte Prof:Ramadan Musliu,kritik ishquar letrar,krijues dhe publicist.Me te lexuar kete emer vet mendja me thote:Ate qka e ka analizuar i nderuari Ramadan Musliu,i ka dhene vulen poetike,dhe po te shprehnin mendimin e tyre edhe100 recenzent tjere,nuk do te mund te thonin me teper se ate qe tha i madhi Ramadan Musliu.Pra vet pregaditja e librit te poetit tone te madh Adem Berisha,dhe dora e sigurt e perkujdesjes,filluar nga Ramadan Musliu,Fetah Berisha dhe Bajrush Morina,tregojne qarte se ne dore kemi nje liber te persosur.Nje poet qe gjakon neper vargje,me vrunduj ndjenjash,me nje shpiert te trazuar poetik,eshte nxitur te derdhe potencialin e tij poetik,duke e thurur imagjinaten e tij me nje ndertim te bukur artistik:Dy gjera kryesore burojne ne ciklet poetike te poetit Adem Berisha:Ndjerja e krenarise se shpiertit te poetit,ne te mirat e atdheut te tij ne momentin historik,qastin fatlum te historise qe po senderton enderren e shqiptareve per pavaresi dhe dhembja per humbjen,tragjike te mbeses Diellzen,e cila duke u njohur u be edhe dhimbja jone kolektive.Keto dy motive dhe ndjenja do te i kisha radhitur ne rangun kryesore,edhe pse kashume tjera motive qei japin vulen poetike ketij libri te mire.Ky poet i nderuar,mik dhe dashamires,eshteshume i dashur edhe per femijet,i cilidin te trajtoj boten engjellore te tyre permes poezise,motivin e sakrifikimit te femres shqiptaresi psh,tek heroinat ShoteGalica,Xheve Lladrovci,here te shpierti i madh humanitar i mantelbardhave,here te "Dasmat e LIRISË",pa harruar qe nganjehere te ua çjerri masken te shemtuarave.Hero i vertete i ndjenjes poetike,bace AdemBerisha ngrihet mbi dhembjen permes krijimit poetik,duke e derdhur ate dhembje mbi nje sublimat lirik.Krenaria dhe pikellimi,te ndertuara artistikisht nga poeti,jane dy kahje emocionesh te fuqishme,ekstaza per lirine,dhe dhembja per humbjen tragjike te mbeses Diellze.Ky liber duhet te jetei pranishem nebiblioteken e qdo krijuesi te mirefillte,sepse eshte nje liber i mire qe flet per realitetin e perditshem dhe kape momentet e dhimbjes historike te ndertuara ne vargje.nESE NDOKUSH ESHTE I INTERESUAR TE KENE KETE LIBER;POR NUK GJENE RRUGEN POETIKE;KONTAKTONI ME Kete adrese:ademgjurgjeviku@hotmail.com.
Ne u ndiem te kenaqur me leximine ketij libri te bukur poetik,po e ndiejm
obligim te falemnderojme poetin qe na ka dhene mundesine te gjithe lexueseve te kemi nje liber te mire poetik"KRENARIA DHE PIKËLLIMI",duke i deshiruar poetitshendet te mire,dhe sukses per librin e radhes,nga i cili lexuesi yne pret shume.Pergezime,i nderuar dhe i paharruar z.Adem Berisha.

Adem Berisha:

Shumë i nderuari dhe rrespektuari Shaban Cakolli,
paksa u habita që kaq shpejt paska arritur posta dhe përmes saj libri im në duart e tuaja të arta prej poeti, krijuesi dhe publicisti por duket se kur një punë nisë të bëhet sinçerisht, për riza të zotit dhe me zemer, ajo duhet të kryhet me sukses dhe mirë.
I nderuari Shaban, unë dua që së pari të shpreh kënaqësinë e veçantë që kam kur libri i im bie në duar të një poeti e krijuesi të mirëfillt siç je Ti Shaban.
Komenti i juaj i bërë me këtë rast aq më entuziazmon dhe inspiron e jep kurajo për punë dhe angazhim të mëtejmë me gjithë gjendjen e ligë shëndetësore që kam. Këtë e kam obligim ndaj jush dhe gjithë miqëve e dashamirëve kudo që janë.
Poashtu të falenderoj nga zemra për vlerësimin që i keni bërë këtij libri i cili është vrima e fundit e kavallit krahasuar me librat dhe veprat tuaja e të krijuesëve shumë të mirënjohur tjerë por ja edhe unë u perpoqa qe me atë kaçikun tim si të strincës të la një gjurmë sado të vogel në krijimtarinë tonë letrare së paku si kujtim për miqët e dashamirët.
Unë në këto momente as që po mund të gjej shprehje adekuate për të falenderuar në mënyren siç unë deshiroj por një gjë është e sigurtë se çdo fjalë buron nga thellësia e zemrës sime. Për jetë e mot qofshit të nderuar dhe rrespektuar. I juaji xha Ademi.

Arla:

Gezohem qe libri i shkruar me aq dashuri dhe pikellim nga xhaxhi Ademi tashme po pershkuan, rrugen e gjate, per te rene ne duart e lexuesve.
Te pershendes Xhaxhi Adem dhe te uroj suksese!

Z. Adem,
Une jam ne Kosovë dhe shpresoj se do e marr librin tënd. Nese Naki behet burrë do vijm deri ne Rahovec do ta marrim nje liber dhe besa edhe nje kup qaj rusi si po i thoni ju.
Une te uroj suksese dhe kam vetem një ta them - Nise tash botimin tjeter

"Krenaria dhe Pikellimi"
Dje posta trokiti ne deren time dhe sapo hapa postieri me dha Librin me te vyer per mua.
Qe te lavderosh punen qe ishte bere ne ate liber sigurisht qe lavderimet nuk do ishin te mjaftueshme.
Ka qene nje nga librat e pare ku i thureshin vargje,heronjeve shqiptar,trimereshave shqiptare,vajzave, djemve, femijve te ketij kombi, por edhe atdheut.
Kjo gje vertet qe me beri te kuptoj se shkrimtari ishte nje burre intelektual,baba i dhembsur, gjysh i dashur, nje mik i shtrenjte, dhe nje atdhetar i flakte.

E kam thene disa here se xhaxhi Adem eshte poeti im i preferuar!
Ndersa me keto vargje te librit te tij, ai i ben lexuesit ta Adhurojne poetin me zemer te madhe!
Me shume dashuri e respekt per xhaxhi Ademin
Erioni

Oh sa e qelluar, Lukja sikur të më kishte pyetur mua ka falenderuar Erionin, mikun tim shumë të dashur e shkrimtarin bashkëkohor që së shpejti do të bëj emër tejet të respektuar në letersinë shqiptare e mbase edhe . . .
Edhe Lukjen si një mike tejet të respektuar e falenderoj nga zemra qe me kënaqësi lexon shkrimet e mia modeste.

Te dashur Lukja e xhaxhi Adem!
Kenaqesia eshte e imja!
Une falenderoj dhe perqafoj fort bacen Adem per miresine dhe dashurine qe ai shpreh ne krijimet e tij. Shendet e sa me shume gezime e PAQE!
Ju perqafoj perzemersisht!