Mohimi i prejardhjes

Ka nisur , madje dhe ka qene prezente me pare mohimi i prejardhjes se shume shqiptareve.Nuk do shume per te kuptuar qe shume nga ne kemi origjinen nga fshati.Tashme shume njerez e kane pak te sikletshme ta thone hapur, qe jane nga fshati.Sikur fshati te ishte nje semundje ngjitese.Mos valle mendohet qe njerezit, intelektual, te zgjuar, te matur vijne te gjithe nga qyteti?Sigurisht qe jo.Nje njeri mund te lindi si ne qytet dhe ne fshat e te drejat ti gezojne ne menyre te barabarte.Nder mend me vjen nje batute i shkeputur nga nje film shqipetar:"Gjalpin,djathin, qumeshtin ja doni fshatit , po djemte jo".

Poshtërimi i popujve është një dukuri e njohur në histori. Poshtërimi, pararendësi i racizmit, bën pjesë në shenjat e sigurta që paralajmërojnë përgatitjen e një zezone. Populli i shenjuar për keq pret me ankth stuhinë e së keqes. Zezona mund të vonojë me stinë, me vite, disa herë me shekuj, por një ditë ajo do të arrijë. Pritja më e gjatë e së keqes u ka ndodhur hebrenjve. E shpërndarë në tre mijëvjeçarë u duk se ajo po shterrohej, po shfryhej gradualisht nga shekulli në shekull. Por nuk ndodhi ashtu. As përndjekjet e përsëritura, as shpërnguljet, as pogromet mizore, nuk e shuan asnjëherë armiqësinë kundër hebrenjve. Dhe kjo vazhdoi gjer në mesin e shekullit XX, kur krimi arriti kulmoren e vet me Holokaustin.
I kryer nga nazistët, krimi ka qenë në të vërtetë me përmasa planetare. Spërkatja e tij ka njollosur ndërgjegjen e shumë popujve, ndërgjegje ende e pashqyrtuar plotësisht. Poshtërimi mund të duket në pamje të parë si një e keqe banale, një farsë keqkuptimi kulturor, një sëmundje e kapërcyeshme. Për të hequr dorë nga çdo ngushëllim i tillë duhet të kuptojmë se genocidi kundër hebrenjve, ashtu si çdo genocid, ka nisur pikërisht me poshtërimin.
Poshtërimi i popujve sjell dy të këqija madhore. E para, e çon popullin viktimë drejt katastrofës. E dyta, e egërson viktimën duke ia shtrajtuar karakterin gjer në atë shkallë sa ta shtyjë drejt shkërbimit të xhelatit të vet. Si rrjedhojë e kësaj, klima e një rajoni, e një kontinenti apo e një epoke mund të helmohen disa herë në mënyrë të pakthyeshme.
Poshtërimi mund të jetë i njëmendtë apo i shpikur. Ka raste në histori kur vende apo regjime janë hequr si të poshtëruar, për të përligjur kundërsulmin, e më pas krimet e tyre ndaj të tjerëve. Vetë ky fakt dëshmon fuqinë e lemerishme të poshtërimit, këtij mekanizmi që mund të shërbejë si thikë me dy presa në jetën e popujve.

arla shkruajti:Ka nisur , madje dhe ka qene prezente me pare mohimi i prejardhjes se shume shqiptareve.Nuk do shume per te kuptuar qe shume nga ne kemi origjinen nga fshati.Tashme shume njerez e kane pak te sikletshme ta thone hapur, qe jane nga fshati.Sikur fshati te ishte nje semundje ngjitese.Mos valle mendohet qe njerezit, intelektual, te zgjuar, te matur vijne te gjithe nga qyteti?Sigurisht qe jo.Nje njeri mund te lindi si ne qytet dhe ne fshat e te drejat ti gezojne ne menyre te barabarte.Nder mend me vjen nje batute i shkeputur nga nje film shqipetar:"Gjalpin,djathin, qumeshtin ja doni fshatit , po djemte jo".

Ne shtetet e perendimit mesa di une nuk ekziston termi "qytetar" dhe "fshatar". Qe te gjithe jane qytetare te atij shteti. Tek ne shqiptaret ekziston fatkeqesisht. Me heret ne nje emision Milaim Zeka e tha me te drejte: le te del nje person dhe t'me thote se jam qytetar, atehere do te bej dokumentarin me te gjate per te. Pikrisht ata te cilet e vetquajne veten qytetare jane njerez qe nuk e kan kuptuar qeshte kultura, edukata dhe civilizimi. Tjetra eshte se shumica e njerezve intelektuar dhe me te menqur vijn nga fshatrat por vdesin ne qytet.

puna e qytetareve dhe fshatareve esht shum nderlidhur ne mes vete fshati dhe qyteti kan lidhej reciproke ne mes vete, dhe sa i perket shkruarsim mbi mua qe lindin ne fshat dhe vdesin ne qytet eshte vertet sepse pluhuri i qytetit i mbyt.

Fjalet si: malok, katundar, opingë e shume tjera te ngjashme nuk jane asgje tjeter pervec se ngacmuese dhe nencmuese. Keto vijne nga goja e te vetequajturve "qytetarë", nga goja e atyre qe nuk e dine as vet se nga jane, nga goja e mburravecave qe pretendojne se jane me te kulturuar, me te ditur, me modernë e shume cka tjeter ne superlativ.
Kenget popullore:"Me mire ne pyll se ne qytet" dhe "Erdha nga qyteti ne fshat" mbase ta kthejne nostalgjine per kohen dhe njerezit e mire.

Ne vendet europiane nuk ekziston fshat apo qytet jane qe te gjithe njesoj