Mbi ate cka jemi.

Fati mund te ndryshoje, karakteri jo.Prandaj te mirat subjektive, nje karakter fisnik, me mendje te mprehte, nje temperament i qete, nje trup i rregullt i shendetshem, humori mire, jane kushti i pare per lumturine tone.

Kush qesh shume, eshte i lumtur . kush qan shume, eshte fatkeq.
Aristoteli ka thene: Jeta eshte levizje.
Aristoteli ka thene: te gjithe individet e shquar ne filozofi, ne politike, ne poezi, ne art, jane melankolik.
Ne pergjithesi topitja e shpirtit shoqerohet nga topitja e ndjeshmerise dhe nga mungesa e nxitshmerise, duke e bere shpirtin njerezor te shurdher ndaj dhimbjeve dhe kenaqesive te cdo lloji.Asgje s'mund te na mbroje nga pakenaqesia me shume sesa pasuria e brendshme e shpirtit.Njeriu sa me shume qe ka ne vetvete, aq me pak ka nevojen per boten jashte tij, aq me pak vlejne te tjeret.Lartesia e gjeniut con ne mungesen e shoqerizimit.Nese mund te zvendesohej cilesia e shoqerise me sasine, ndoshta do t'ja vlente barra qerane te jetohej ne kete bote:por megjithekete , nga njeqind te cmendur bashke, zor se mund te nxjerresh nje te mencur.
Kur nuk egziston shtysa, vullneti bie ne qetesi dhe intelekti rri pa pune, sepse as njeri as tjetri nuk mund te levizin vet.Qe ketej lind plogeshtia e frikshme e te gjitha forcave te njeriut: kjo eshte merzia.Kjo bote nuk na fal ndonje gje te te madhe, mjerimi dhe dhimbja na shfaqen ne cdo ane.Si rregull mbreteron zvetenimi.Budallalleku thote gjithmone fjalen e fundit.Fati eshte i eger dhe njerezit jane te denje per meshire.