LETËR E FUNDIT

per mua me e rendesishme ishte:
une dhe ti
ja po iki tani nga jeta jote....çdo gje mori fund ne jeten time....Siç te thash rrjeshtat e e fundit jane keto...Mbas kesaj dite nuk do te shqetesohesh me...qe nga dita qe u njohem shkruajta disa rrjeshta po nuk eshte e mundur ti shkruaj pasi nuk do i lexosh...Sado qe te shkruaj e di qe fjalet nuk do te shterojne dhe per ty nuk do te kene kuptim prandaj keto po ti çoj ty e te tjerat po i hedh ne zjarr.Pasi per ty nuk kane asnje kuptim por mua do me piko shpirti gjak sa here ti lexoj...me duket se une mundohesha te risja nje fidan te thare duke e ujitur por edhe une u thava me te bashke.....ama perseri mesova shume gjera...edhe pse bera shume luftra perseri them ja vlejti te te dashuroja..
Tani nuk e di a rilinda apo vazhdoj rrugen duke lene pas nje dashuri per tu kthyer nje dite e ta shoh ate dashuri ne sy e ta pyes se a mundi te me harroje,ku i dihet mbase do me kete hedhur ne thesin me pluhur te kujteses apo do me perqafoje e te shtiret duke mbrojtur veten dhe ankuar per mallin dhe vetmine qe shkaktova e une do bej siç beri me mua diten kur me la vetem.Do hesht dhe pa fajsuar do degjoj perallat e saj e pas siç me la ne mes te rruges por duke i thene:
Kur une kisha fuqi te te mbaja me te mirat dhe keqijat zgjodhe emrin dhe mendjemadhesine me le ne rruge epo tani une nuk kam fuqi te te mbaj edhe pse ti po lutesh...
Sot po rilind sepse per ta pare kete dashuri me duhet te ritem pak dhe tani ate do bej se nje dite dua vertet te ballafaqohem me dashurine e ti them qe nuk e braktisa une po ajo u terhoq e para nga une....

..... mos u ngutni me letrat e fundit jepni pak kohe vetes dhe mendoni... njeriu eshte nga mishi dhe eshtrat jo sistem teknologjik te programohet ashtu si e do marresi i letrave ose derguesi. Ngutia eshte plaga me e rende andaj jepi besim dhe beje te besoj dashurin se nese ngutesh dhe nuk beso duhet letra e fundit.....

Mos u ngutni te shkruani mendoni analizoni e pastaj veproni.

vella se pari te them qe ate qe kam postuar e kam perkthyer nga nje site ku shkruhej mbi ndarjen.Dhe ne ditet e tjera do mundohem te perkthej edhe te tjera nese gjej kohe.Po une kam mendimin se nese njeriu arin te mer lapsin per letren e fundit i ka analizuar mire gjendjen dhe statusin ku ndodhet dhe perseri sipas mendimit tim mendoj se i ka kaluar kufijte e dashurise dhimbja qe i eshte shkaktuar...
Asnje nga lumturia nuk ndermer nje veprim te tille.

Ndarja

Shpirti me thyhet kur shof ate shikim
syte flasin vete per ndjenjen qe ke ne shpirt
Lotet ne sy s'te jane thare,
i fsheh per te mos i pare
erdhi koha per tu ndare....
Per tu ndare


Duro zemer ti mos qaj
me jep force qe lotet
do ti mbaj
me puth me flit ngadale
sic di zemer vetem ti

Ndarja eshte shume e rende
vret zemren dhe ha ndonje shpirt.

Jane vargjet e nje kenge rrjeshtat e mesiperm ndersa ate qe dua ti shtoj une do te ishte:

Ndoshta do ishte me mire
te mos ishim takuar
sepse tash nuk do vuanim
per tu harruar.

Asnje rrjesht me teper
nuk do mund te pershkruante
ate qe ndiej ne keto momente.

Para shume vitesh ndodhi nje ndarje e nje mikes time me te dashurin. Fajtor i ndarjes ishte ai. E beri per nje tjeter, aspak me te bukur, aspak me te mencur, ishte nje imponim.
Une nga kendveshtrimi im, nga dhembshuria qe ndjeja per miken, shkrova kete poezi e cila mbase edhe lidhet me temen.

NJË FIJE SHPRESË

Mbeta në vetmi
E humbur n’mendime
Portrein t’a mbaj në gji
Mi zgjon t’shkuarat kujtime.

Në pasqyrë shikoj veten
Pyes e hutuar
Dua ta di t’vërtetën
Vallë ku kam gabuar?

Dikur sytë plot jetë
I doje me zemër
E tash je humbë, ke tretë
Ke mbetë vetëm emër.

Mbi faqet me çuka
Tash loti e puthë lotin
Turpshëm rrokullisen
Pikojnë e njomin tokën.

Nga buzët e bëra shkrum
Nektari rinor tretet
Në zemrën e thyer
Një fije shpresë mbetet.

Se një ditë do të kthehesh
Vetëm kaq më thuaj
Për hirë të dashurisë
Mos më le të vuaj.

Kur ne nje dashuri vjen ndarja mos fajso askend, por vetem thuaj faleminderit,qe me fale jete nga jeta jote.

Arla, une do e thoja keshtu:

Kur nje dashuri shkon mire thuaj - faleminderit qe po me jep jete nga jeta jote ashtu sic po te jap dhe une nga jeta ime.

Kur ne dashuri vjen ndarja, edhe ajo jete qe te eshte dhuruar, sado qe e mire te kete qene, e humb kuptimin. Andaj do thoja: me vjen keq per kohen e humbur me ty se jeta qe me fale nga jeta e jote nuk ishte jete.

Gjithmone ekziston shkaku para pasojes, andaj permenda me larte fajin (ose se paku ashtu mendoja para me se 25 vitesh).

Deti, shume mire e ke thene, por mos harro ate cka ke jetuar, dhe beji pyetje vetes,se kush te beri te ndihesh dashuri,Kush yjet i mblodhi dhe naten ta ndricoi?
Kaloi rreziqe dhe sakrifikoi qe jete ti falte jetes.

Deti: me duket se shoku yt nuk paska desh ta çoje deri ne fund dashurine po e ka pas filluar per ta mbajtur ne rezerv sepse nuk ka asnje lloj imponimi tja ndryshoj jeten njeriut ne boten e ndjenjave.Veshtirsi ka po nuk ka ndarje te imponuar por ka provokime per ndarje qe behen nga mashkulli apo femra duke bere gabime qe do i paguaj lidhja.Une jam e mendimit qe ne ndarje njera pala ka luajtur me hile.

Bovari, nje sqarim ngase nuk e ke kuptuar si duhet.
Ai nuk ishte shoku im.
Ajo ishte mikja ime, bile edhe me shume sepse ishte mbesa ime.
Ndarja ishte imponim ngase nje tjeter femer ngeli shtatezene me ate dhe gjerat ishin te kryera tani. Pra ky ishte nje provokim i madh per ndarje.

deti eshte mosrespektimi i vetvetes se mashkullit dhe nje njeri qe nuk respekton veten nuk mund te respektoj te tjeret dhe te njohi dashurine.por paska qen edhe nje tip si ata tipa qe kur njeri u tregon henen me gisht ai nuk shikon henen po gishtin.pra shume mendje lehte qe paska ngel shtatzane nje femer jasht lidhjes martesore me te.

Po perse kaq me nxitim. Kam nje pyetje gjenerale.
- A jeni ju ne gjendje te shkruani nje leter te fundit me kaq nxitim?
Nese Po - arsyeto si?
Nese Jo - perse kjo rremuje?

Citat: Ne romain e Dashur Pritme... thote keshtu: "une dhe ti e dashur i takojme dy botave krejt te ndryshme por jemi nje pol magnetik me kahje te kunderta..."

Pyetja: Polet e kunderta magnetike siaps ligjit te fizikes cilin kan veprimin perfundimtar?

Vella une per vete nuk e shkruaja kurre nje leter te fundit dhe as kam per ta bere se kur vije pika e fundit personi qe ke para ka aritur ne nje pike qe nuk ja vle ti shkrush leter e ta ulish veten me shume.
Valla persa i perket fizikes ta them une se veprimi perfundimtar eshte terheqje por nese ka shtrese pluhuri sipas rregullave te fizikes ulet shpejtesia por perfundimi nuk ndryshon(shpejtesia ulet po kete luhatje e ndjejn aparatuar te vecanta)
Ma shkurt "Ai qe dashuron, Dashuron vertet e nuk meret me dogma dhe luan rolin e viktimes!) Mjaft me shtirjet po thoni troç ça mendoni mbi kete teme kur fluksi i gjakut dergon oksigjen ne tru.

Po them vetem vargjet e fundit te nje letre qe kam shkruar per dike qe e doja shume:

"...te ndjej edhe ne eshtra!"
...

po po e mora letren kotelja

O Naki nuk ishte per ty me ...

pse nuk na i thua edhe ato vargjet e tjera kotele mbase e gjejme cili ta ka thene

I dashuri im!
Ti je gjithçka për mua, ti je kuptimi i ekzistencës sime, ti je universi im personal, o dashuria më e madhe e jetës sime! Falë teje mund t'i shpëtoj gjithçkaje dhe gjithkujt në këtë botë. Ti më bën të jem e lirë si një zog në pafundësinë e qiejve. Në krahët e tua unë ndihem mbretëreshë e vetvetes dhe e çdo gjëje tjetër në botë.
Më kujtohen ato ditët e mërzitshme kur për çdo njeri asgjë s'ka kuptim, por për mua po. Mjafton vetëm një shkendije dhe me ty në zemër, mund të shkoj kudo madje edhe më të errëtën skutë të imagjinatës. Dhe magjia fillon: fjalët rrjedhin si uji i burimit dhe unë i kaloj muret e dhomës sime sepse nuk mund të marr dot frymë. Shkoj, por ku të shkoj? Shkoj në ato vende që njerëzit thjesht i përmendin dhe s' guxojnë të mendojnë për të shkuar ndonjëherë, por me fjalë mund të kapërcesh oqeane të tërë, mund të fluturosh mbi majat e alpeve, mund të notosh në oqeanin e rërtë të Saharasë. Megjithëse ç'janë këto në krahasim me të vajturit për vizitë në Parajsë, në Ferr, në Purgator, madje edhe në Olimp.Sapo po filloja të shkruaja rreshtat e para të vizitave të mia ose të çdo gjëje tjetër, ti fillon dhe më pushton të tërën. Shpirti im dhe ti bëhemi një. Pas çdo fjale, emocionet janë të forta dhe sa më të bukura të jenë gjërat që shkruaj, dridhjet më fillojnë edhe më të forta dhe zemra më rreh gjithmonë e më shpesh, si një tambur. Mendja ime s' është më në këtë univers, por kalon në një përmasë tjetër. Në një përmasë, që vetëm ata që e kanë pasionin për të shkruar mund të shkojnë, prandaj kjo përmasë është akoma një vend i virgjër.
Ja përse shkruaj dhe të dashuroj, o pasioni im, që të ndjej këto emocione dhe të vizitoj atë përmasë. Ti s' do të vdesësh kurrë brenda meje sepse asnjë në botë nuk e ka aftësinë për të të ndarë ty nga unë. Ti je pjesë e imja. Më përket dhe të përkas. Përjetësisht do të rilindesh si një Feniks, pas çdo gjëje të shkruar prej meje. Ekzistenca jote është fryma që më mban gjallë. Mos më braktis kurrë! Të dua!