Pervoja... kur fitohet?

Gjithmone kam menduar se zgjuarsia eshte e lindur dhe e fituar. Ajo e lindura quhet inteligjence, ndersa zgjuarsia e fituar quhet pervoje.
Nuk mendoj se ka nje kufij te percaktuar se kur ku fitohet pervoja, ajo sigurisht qe fitohet nga perballja me jeten, sepse te kalit karakterin, keto perballje me jeten ose te lartesojne duke te persosur ose te mbyllin ne vetvete dhe te zhysin ne mjerim.

epo qdo sekond i jetes eshte pervoje per te ardhmen pervojat e mira kujtoi dhe praktikoi gjithmon, kurse pervojat e keqia qe te perball jeta mos i harro po mundohu tju ikesh qe mos te perballesh prap me to.
perderisa themi qe qdo sekond i jetes eshte pervoj e re per ne prandaj edhe mund te themi qe nuk egziston koha ose momenti qe ne mund ta zgjedhim per te perjetuar nje pervoj te re jetsore. ajo vie vet dhe papritur...

Ke te drejt Benita, edhe une mendoj se pervoja fitohet nga vet jeta, se cdo sekond apo cdo moment qe jetohet eshte pervoje. Pavaresisht prej epilogut te kesaj pervoje, e mire apo e keqe, ne mesojme nga kjo pervoje dhe behemi me te fuqishem qe te rrugtojme me jeten. Pervojat e mira i mbajme dhe i ruajme, i kujtojme kohepaskohe por edhe i transmetojme tek te tjeret qe sado pak t'iu ndihmojne edhe atyre ne momente te caktuara. Pra, pervoja duhet te shkembehet ne menyre qe te behet me e plote dhe me bindese. Edhe pervojat jo te mira mund te jene pozitive sepse duhet te mesojme nga ato ne menyre qe te mos e perserisim te njetin gabim apo deshtim, kudo qofte ai. Pra te mesojme nga gabimet sepse me lehte i perballojme pasojat e krijuara nga ato.

ne qdo sekond te jetes...