Paragjykimi…është i verbër…!

Paragjykimi…është i verbër…!


Një njeri i shtyrë në moshë po udhëtonte me tren me djalin e tij, i cili ishte 25 vjeç.

Në fytyrën e djalit, që ishte ulur afër dritares, shihej hare e madhe…

Në atë moment, djali nxori dorën jashtë dritares dhe ndjeu se era po kalonte përmes dorës së tij dhe bërtiti:

-Baba, shiko si drunjtë po ecin pas nesh..!

Plaku buzëqeshi.Pranë tyre ishte ulur një çift, që po dëgjonte bisedën mes babait dhe të birit dhe u ndjenë pak në pozicion të keq;

-Si ka mundësi që ky djalë 25-vjeçar të sillet si fëmijë?- menduan ata.

Papritmas djali bërtiti:

-Baba shiko liqenin, shiko retë si vijnë pas nesh!

Ky çift prapë u habit nga sjellja e këtij djali.

Më pas filloi të bjerë shi.

Pikat e shiut filluan të bien në dorën e djalit, të cilit i shkëlqente fytyra nga gëzimi.

Papritmas ai bërtiti:

-Baba, po bie shi, pikat e tij kanë mbushur dorën time.

Shiko…shiko…! Në fund, çifti nuk pati më durim dhe iu drejtua plakut:

-Pse nuk shkoni te ndonjë mjek për të gjetur ilaç për këtë djalë?

Plaku u përgjigj: – Ne sapo dolëm nga spitali,birit tim tani i ka ardhur shikimi dhe po sheh per here te pare ne jeten e tij !!

wauuu, sa rrenqethese kjo shumë me pelqeu shembulli..
pa diskutim qe paragjykimi esht i verbër, mir po njerzit et cilët paragjykojn jan te till.........

Ka shum qe paragjukojne edhe pa te njohur fare..eshte shum i verber paragjukimi i njerezve kur nuk shikojne veten e tyre pastaj paragjukojne

Kle@Love shkruajti:Paragjykimi…është i verbër…!


Një njeri i shtyrë në moshë po udhëtonte me tren me djalin e tij, i cili ishte 25 vjeç.

Në fytyrën e djalit, që ishte ulur afër dritares, shihej hare e madhe…

Në atë moment, djali nxori dorën jashtë dritares dhe ndjeu se era po kalonte përmes dorës së tij dhe bërtiti:

-Baba, shiko si drunjtë po ecin pas nesh..!

Plaku buzëqeshi.Pranë tyre ishte ulur një çift, që po dëgjonte bisedën mes babait dhe të birit dhe u ndjenë pak në pozicion të keq;

-Si ka mundësi që ky djalë 25-vjeçar të sillet si fëmijë?- menduan ata.

Papritmas djali bërtiti:

-Baba shiko liqenin, shiko retë si vijnë pas nesh!

Ky çift prapë u habit nga sjellja e këtij djali.

Më pas filloi të bjerë shi.

Pikat e shiut filluan të bien në dorën e djalit, të cilit i shkëlqente fytyra nga gëzimi.

Papritmas ai bërtiti:

-Baba, po bie shi, pikat e tij kanë mbushur dorën time.

Shiko…shiko…! Në fund, çifti nuk pati më durim dhe iu drejtua plakut:

-Pse nuk shkoni te ndonjë mjek për të gjetur ilaç për këtë djalë?

Plaku u përgjigj: – Ne sapo dolëm nga spitali,birit tim tani i ka ardhur shikimi dhe po sheh per here te pare ne jeten e tij !!

metvret ky tregim me pelqen sepse aj qift nuk pati durim